روز شنبه یک سال از ترور حسن نصرالله، رهبر پیشین حزب الله، توسط اسرائیل می شود. حملهای که آغاز جنگی بود که در نهایت این گروه قدرتمند در لبنان را در هم کوبید و بخشهایی از این کشور را به ویرانه تبدیل کرد.
در شامگاه ۲۷ سپتمبر ۲۰۲۴ میلادی، رشتهای از بمبهای سنگرشکن اسرائیلی به یک مجتمع حزبالله در حومه جنوبی بیروت، حسن نصرالله را که بیش از ۳۰ سال رهبری این گروه قدرتمند مذهبی، سیاسی و نظامی شیعه را بر عهده داشت، کشت.
مرگ نصرالله و جنگ پس از آن، ضربات بزرگی به این گروه تحت حمایت ایران وارد کرد. جانشین او، هاشم صفیالدین، نیز چند هفته بعد کشته شد. تا دسمبر، بشار اسد، متحد سوری حزبالله، سرنگون شد.
رویترز نوشته است که اکنون فشار بر این گروه برای خلع سلاح افزایش یافته است؛ خواستهای که حزبالله آن را رد کرده است. نصرالله در سال ۱۹۹۲ میلادی، در سن ۳۵ سالگی، پس از کشته شدن سید عباس الموسوی، دبیرکل پیشین حزبالله، در حمله بالگرد اسرائیلی، به دبیرکلی این حزب رسید.
او با سخنرانیهای آتشین خود، به سرعت به چهره عمومی گروهی تبدیل شد که زمانی در سایه بود و توسط سپاه پاسداران ایران در سال ۱۹۸۲ میلادی برای مبارزه با نیروهای اشغالگر اسرائیلی تأسیس شده بود.
او در سال ۲۰۰۰ میلادی، زمانی که چریکهای حزبالله نیروهای اسرائیلی را از جنوب لبنان بیرون راندند و به اشغال ۱۸ ساله آن بخش لبنان پایان دادند، سکان هدایت را در دست داشت و پس از جنگ ۳۴ روزه این گروه با اسرائیل در سال ۲۰۰۶ میلادی، «پیروزی الهی» را اعلام کرد و احترام بسیاری از اعرابی را که با تماشای شکست ارتشهایشان توسط اسرائیل بزرگ شده بودند، به دست آورد.
با تبدیل شدن حزب الله به تأثیرگذارترین نیروی سیاسی و نظامی لبنان، این گروه همچنین نقش منطقهای خود را به عنوان پیشگام «محور مقاومت» ایران -که در سوریه به نمایندگی از اسد میجنگید و حوثیها را در یمن آموزش میداد- توسعه داد.
یک روز پس از حمله فرامرزی حماس به اسرائیل در ۷ اکتوبر ۲۰۲۳ میلادی، حزبالله با شلیک به اسرائیل از جنوب لبنان، در همبستگی با متحد فلسطینی خود وارد این نبرد شد.
این امر منجر به تبادل آتش به مدت تقریباً یک سال شد، پیش از آنکه اسرائیل با انفجار دستگاههای ارتباطی مورد استفاده حزبالله موسوم به «پیجر»، بمباران هوایی این کشور و اعزام نیرو به جنوب لبنان، اوضاع را تشدید کند.
