بریتانیا، کانادا و استرالیا روز یکشنبه فلسطین را بهعنوان کشور به رسمیت شناختند. این تصمیم تاریخی برای نخستین بار از سوی اعضای گروه هفت اتخاذ میشود و فاصله آشکاری میان این کشورها و ایالات متحده ایجاد کرده است.
این اقدام تنها چند روز پس از سفر رسمی دونالد ترمپ به لندن اعلام شده است.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، که زیر فشار فزاینده افکار عمومی و حزب کارگر برای اتخاذ موضع سختگیرانهتر علیه اسرائیل قرار داشت، گفت که کشورش این هفته در سازمان ملل به همراه فرانسه و کانادا فلسطین را به رسمیت خواهد شناخت.
او گفت این تصمیم برای پایان دادن به «ویرانی و محرومیت غیرقابل تحمل در غزه» و بازگرداندن مناقشه به مسیر یک راهحل پایدار ضرورت دارد.
«مارک کارنی»، نخستوزیر کانادا، و «آنتونی آلبانیزی»، نخستوزیر استرالیا، نیز بهطور رسمی تصمیم مشابهی را اعلام کردند. انتظار میرود کشورهای بیشتری در جریان نشست سازمان ملل به این روند بپیوندند. ناظران میگویند خونریزی و بیثباتی پس از حملات هفتم اکتبر ۲۰۲۳ حماس به اسرائیل، مواضع دیپلماتیک طولانیمدت را دگرگون کرده است.
چرخش سیاست بریتانیا بهویژه اهمیت نمادین دارد؛ چرا که این کشور در اوایل قرن بیستم و در دوران قیمومیت جامعه ملل بر سرزمینهای فلسطین و اسرائیل کنونی، نقشی محوری و بحثبرانگیز ایفا کرده بود و به گفته منتقدان، وعدههای مبهم و متناقضی به اعراب و یهودیان داده بود. لندن سالها بر راهحل دو کشور مستقل تأکید داشت اما از شناسایی رسمی فلسطین پیش از توافق نهایی صلح خودداری میکرد.
افزایش خشم عمومی از محاصره ویرانگر غزه و اقدامات اخیر اسرائیل که فاصلهاش را از روند مذاکرات بیشتر کرده است، دولت استارمر را به تغییر سیاست واداشت. در ماههای اخیر تظاهرات گسترده در حمایت از فلسطینیها خیابانهای شهرهای بزرگ بریتانیا را پر کرده است. بیش از یکسوم اعضای کابینه استارمر خواستار این اقدام بودند و بیش از ۱۳۰ نماینده حزب کارگر با امضای نامهای حمایت خود را اعلام کردند.
اما اسرائیل، دونالد ترمپ و شماری از مقامهای امریکایی این روند را محکوم کرده و آن را «پاداش دادن به حماس» پس از حملات مرگبار این گروه دانستهاند.
با وجود مخالفتها، اعلام بریتانیا – هرچند قابل پیشبینی – نقطه پایانی قابل توجه بر سفر رسمی و پرزرقوبرق ترمپ به لندن در هفته گذشته بود. استارمر در نشست خبری مشترک با ترمپ تأکید کرد: «بهرسمیت شناختن فلسطین اقدامی ضروری است تا روند صلح به مسیر پایدار و بلندمدت بازگردد.»
