سازمان جهانی بهداشت در گزارش تازهای درباره زلزله شرق کشور هشدار داده است که برای تداوم خدمات صحی نجاتبخش، گسترش توانبخشی و مراقبت از جوامع بیجا شده، به بیش از ۶.۹ میلیون دالر کمک فوری نیاز دارد.
این نهاد تأکید کرده که کمبود منابع مالی روند پاسخدهی بشردوستانه را با «خلأهای حیاتی» روبهرو کرده است.
بر اساس گزارش، نزدیک به نیم میلیون تن در ولایتهای کنر، ننگرهار و لغمان پس از زلزله به خدمات فوری صحی نیاز دارند. سازمان جهانی بهداشت هشدار داده که وضعیتی که در آغاز یک فوریت اضطراری حاد بود، اکنون به «بحران طولانیمدت بیجاشدگی» تبدیل شده است؛ خانوادههای بسیاری در شهرکهای موقت زندگی میکنند و با خطرات فزاینده صحی و اجتماعی مواجهاند.
تا ۱۸ سپتمبر، این سازمان ایجاد شش شهرک بیجاشدگان داخلی در ولایت کنر را تأیید کرده است؛ شهرکهایی که برای هزاران خانوادهای که به دلیل پسلرزههای مداوم و ناامنی خانههایشان نتوانستهاند بازگردند، سرپناه موقت فراهم میکنند.
در این گزارش، کمبود آب آشامیدنی پاک، فقدان خدمات بهداشتی، شیوع مدفوع در فضای باز و دسترسی محدود به خدمات صحی از مشکلات اصلی در این شهرکها عنوان شده است. زنان و دختران نیز به دلیل نبود کارمندان زن و نداشتن حریم خصوصی در مراکز صحی، با موانع جدی برای دسترسی به خدمات روبهرو هستند.
سازمان جهانی بهداشت هشدار داده است که خطر بروز بحرانهای ثانویه به سرعت در حال افزایش است. ازدحام بیش از حد و کمبود آب پاک، بیماریهای اسهالی و عفونتهای حاد تنفسی را گسترش داده و همزمان تهدید شیوع ملاریا و سرخکان نیز جدی است.
به گفته این سازمان، تیمهای سیار صحی در کمپهای بیجاشدگان خدماتی چون درمان تروما، واکسیناسیون، مراقبت مادر و کودک، تغذیه و مشاوره روانی-اجتماعی را ارائه میکنند. تنها در هفتههای اخیر، بیش از ۸۵۰۰ مشاوره صحی و ۱۲۸۹ مورد تروما ثبت شده که از این میان نزدیک به ۲۵۰ بیمار برای درمان پیشرفته به شفاخانهها منتقل شدهاند. فشار بر شفاخانههای ولایتی و منطقهای همچنان بسیار سنگین گزارش شده است.
طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، از زمان زلزله تاکنون بیش از ۳۳۰۰ بیمار تروما تحت درمان قرار گرفته و ۳۴۳ عمل جراحی انجام شده است. همچنین تیمهای صحت روانی و حمایت اجتماعی در کنر و ننگرهار بیش از ۱۵۰۰ مشاوره روانی ارائه کرده و برنامههای آگاهیدهی درباره استرس، افسردگی و مراقبت فردی را میان جوامع آسیبدیده اجرا کردهاند.
این سازمان در پایان هشدار داده است که بدون دسترسی به منابع مالی کافی، ارائه خدمات حیاتی در کمپها و روستاهای آسیبدیده با خطر جدی متوقف خواهد شد و هزاران خانواده، بهویژه زنان و کودکان، در آستانه زمستان با تهدیدهای مستقیم صحی و انسانی روبهرو خواهند شد.
