سفارت افغانستان در تاجیکستان همزمان با آغاز سال جدید تعلیمی در مکتب سامانیان در دوشنبه اعلام کرد که هیچ «گروهی افراطی و زنستیز» قادر به جلوگیری از آموزش دختران افغانستان نخواهد بود.
سال جدید تعلیمی در مکتب تعلیماتی سامانیان تاجیکستان امروز شنبه، با نواخته شدن زنگ مکتب و برگزاری محفل ویژه آغاز شد.
در این مراسم، محمد ظاهر اغبر، سفیر حکومت پیشین در تاجیکستان، خطاب به آموزگاران گفت: «شما نمایندگان یکونیم میلیون دختر افغانستان هستید که در داخل کشور از حق رفتن به مکتب محروم ماندهاند. شما مشعلداران علم و فرهنگ در سرزمین خود هستید و با اراده و آگاهی در برابر جهل، بیسوادی و تاریکی مبارزه میکنید. امروز تنها زنگ مکتب به صدا درنیامد، بلکه صدای وحدت، همبستگی، امید و آینده روشن نیز طنینانداز شد.»
همچنان مسیر، معاون پیشین صدارت افغانستان در این مراسم گفت: «افغانستان کوچک، تصویر واقعی افغانستان بزرگ است؛ جایی که همهی اقوام کشور در کنار یکدیگر و با قلبهای بزرگ برای خدمت به وطن گردهم آمدهاند.»
مکتب سامانیان، که ۲۵ سال پیش برای تدریس فرزندان مهاجر افغانستان تأسیس شده، به دلیل مشکلات مالی و نپرداختن کرایه ساختمان به محوطه سفارت افغانستان در دوشنبه منتقل شده است.
این لیسه در جریان دو دهه گذشته با نصاب درسی وزارت معارف افغانستان فعالیت داشت و هزینههایش از سوی حکومتهای پیشین پرداخت میشد.
این در حالی است که روز گذشته بخش زنان ملل متحد یافتههای نظر سنجی جدید خود را نشر کرده است که نشان میدهد با وجود ممنوعیت تحصیل دختران، از هر ۱۰ تن در افغانستان ۹ تن ادامه آموزش دختران را حیاتی میدانند و ۹۲ درصد مردم از آن پشتیبانی میکنند.
این گزارش، وضعیت زنان و دختران را در ده عرصه کلیدی از جمله آموزش، کار، امنیت و آزادی رفتوآمد بررسی کرده و به پیامدهای محدودیتهای طالبان بر زندگی زنان و آینده افغانستان پرداخته است.
رئیس امور بشردوستانه این نهاد، میگوید نتایج این نظرسنجی سراسری بهگونه حضوری از بیش از ۲۰۰۰ شهروند افغانستان نشان میدهد که، بیش از ۹۰ درصد شهروندان افغانستان، چه زنان و چه مردان، در شهرها و روستاها از ادامه تحصیل دختران پشتیبانی میکنند.
سوفیا کالتورپ، رئیس امور بشردوستانه بخش زنان ملل متحد گفته است: «با وجود ممنوعیتهای موجود، مردم افغانستان میخواهند دخترانشان حق تحصیل داشته باشند.
در کشوری که نیمی از جمعیت آن زیر خط فقر زندگی میکند، آموزش تفاوت میان ناامیدی و امید است.»
بر بنیاد نتایج این نظر سنجی، در میان جوامع روستایی، هشتاد و هفت درصد مردان و نود و پنج درصد زنان از آموزش دختران حمایت کردهاند. در شهرها، این رقم برای مردان و زنان به ۹۵ درصد رسیده است.
بخش زنان ملل متحد هشدار داده است که چهار سال پس از ممنوعیت تحصیل دختران از سوی طالبان و پس از توشیح قانون امر به معروف، بحران حقوق زنان در افغانستان به شکل نگرانکنندهای عادیسازی شده و محدودیتها بر زنان و دختران، قانونی گردیده است.
