مقامهای ملل متحد و نهادهای امدادرسان هشدار دادهاند که قحطی در غزه به واقعیت تبدیل شده و شمار بیشتری از کودکان به دلیل گرسنگی جان میدهند؛ در حالی که محاصره و بمباران اسرائیل مانع رسیدن کمکهای حیاتی به این منطقه شده است.
در نشست روز چهارشنبه شورای امنیت ملل متحد، مقامهای ارشد این نهاد قحطی و گرسنگی گسترده در غزه را »ساختگی» و «ایجادشده توسط انسان» توصیف کردند.
جویس موسویا، معاون امور بشردوستانه سازمان ملل، گفت قحطی در ولایت شمالمرکزی غزه ــ جایی که شهر غزه در آن واقع شده ــ تأیید شده و انتظار میرود تا پایان سپتامبر به دیرالبلح و خانیونس در جنوب نیز گسترش یابد.
او افزود: «بیش از نیم میلیون تن هماکنون با خطر گرسنگی، محرومیت و مرگ روبرو هستند. تا پایان سپتامبر این رقم میتواند از ۶۴۰ هزار نفر فراتر رود. تقریباً هیچکس در غزه از گرسنگی در امان نیست.»
به گفته موسویا، دستکم ۱۳۲ هزار کودک زیر پنج سال در معرض سوءتغذیه حاد قرار دارند و بیش از ۴۳ هزار تن از آنان ممکن است در ماههای آینده با شرایط مرگبار روبهرو شوند.
او تأکید کرد: «این قحطی نتیجه خشکسالی یا بلایای طبیعی نیست، بلکه فاجعهای ساختهشده است؛ پیامد جنگی که هزاران غیرنظامی را کشته و زخمی کرده و موجب تخریب گسترده و آوارگی شده است.»
وزارت بهداشت غزه نیز روز چهارشنبه اعلام کرد که در ۲۴ ساعت گذشته ۱۰ نفر دیگر، از جمله دو کودک، به دلیل «قحطی و سوءتغذیه» جان باختهاند. بدین ترتیب، شمار قربانیان گرسنگی در جریان جنگ به ۳۱۳ تن رسیده که ۱۱۹ تن از آنان کودکاند.
«قحطی مهندسیشده»
در همین حال، اسرائیل از نهاد بینالمللی سنجش مراحل ناامنی غذایی (IPC) خواسته است یافتههای خود درباره قحطی در غزه را پس بگیرد. این سیستم با حمایت سازمان ملل و گروههای امدادی فعالیت میکند.
ادِن بار تال، مدیرکل وزارت خارجه اسرائیل، گزارش هفته گذشته نهاد بینالمللی سنجش مراحل ناامنی غذایی را «بسیار معیوب، غیرحرفهای و بهدور از معیارهای لازم برای چنین مسئولیت مهمی» توصیف کرده است.
با این حال، چهارده عضو شورای امنیت سازمان ملل (بهجز امریکا) روز چهارشنبه در بیانیهای مشترک از یافتههای این نهاد حمایت کردند و خواستار «آتشبس فوری، بدون شرط و دائمی» شدند.
اینگر آشینگ، رئیس نهاد نجات کودکان، در سخنانی تند در شورای امنیت گفت قدرتهای جهانی با سکوت و بیعملی، در این وضعیت شریک هستند. او افزود: «قحطی غزه همینجاست؛ یک قحطی مهندسیشده و انسانساخته. کودکان در غزه عمداً و سیستماتیک از گرسنگی کشته میشوند. این استفاده از گرسنگی بهعنوان سلاح جنگی در عریانترین شکل آن است.»
او گفت کلینیکها «پر از کودکانی دچار سوءتغذیهاند که دیگر توان حرف زدن یا حتی گریه کردن ندارند» و افزود: «کودکان آنجا لاغر و بیجان روی تخت افتادهاند و به معنای واقعی کلمه در حال جاندادناند.»
آشینگ توضیح داد که نقاشیهای کودکان در مراکز حمایتی این نهاد در غزه نیز تغییر کرده است: «پیشتر رویای صلح و مدرسه را ترسیم میکردند، اما حالا بیشتر درخواست نان، غذا و حتی مرگ را به تصویر میکشند.»
به گفته او، یک کودک نوشته است: «ای کاش در بهشت کنار مادرم بودم؛ جایی که عشق، غذا و آب هست.»
