امروز دوشنبه سال آموزشی جدید در مرکز و ولایتهای سرد سیر افغانستان، برای پنجمین سال پیهم، بدون حضور دختران بالاتر از صنف ششم آغاز شد.
شماری از دختران با ابراز نگرانی از ادامه این وضعیت، از طالبان خواستهاند به سیاستهای محدودکننده پایان دهند و زمینه بازگشت آنان به مکتبها را فراهم کنند.
آنان همچنان از جامعه جهانی میخواهند که برای تأمین حق آموزش دختران، فشارهای جدیتری اعمال کند.
همزمان با این، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، خواستار لغو محدودیتها از سوی طالبان شده است.
آرزو، با کتابی که دیگر ورق نمیخورد، به روزی نگاه میکند که باید برایش آغاز میشد اما نشد. او دانشآموز صنف هفتم است، دختری که امسال برای نخستینبار، پشت درهای بسته مکتب ماند. چشمانش پر از پرسشهای است که پاسخی ندارد، چرا حق رفتن به مکتب از او گرفته شده است؟
امروز، در حالی که سال آموزشی جدید آغاز شده، برای آرزو و هزاران دختر دیگر، این روز نه شروع، که ادامه یک انتظار تلخ است.
سونم دانشآموز دیگری است که چهار سال پیهم از رفتن به مکتب باز مانده است. او که رویایی داکتر شدن را در سر میپروراند، میگوید اکنون از تمام آرزوهایش دست کشیده است.
امروز سال آموزشی جدید در مرکز و ولایتهای سرد سیر افغانستان، برای پنجمین سال پیهم، بدون حضور دختران بالاتر از صنف ششم آغاز شد.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، میگوید در این کشور، نوروز با ادامه محرومیت دختران از آموزش همراه شده و تاکید کرده که این وضعیت «غیرقابل قبول» است و باید لغو شود.
او گفت: «این آغاز سال تحصیلی دیگری است که در آن دختران بالاتر از صنف ششم اجازه ادامه آموزش در مکتب را ندارند و زنان نیز از رفتن به دانشگاه محروم اند.»
نزدیک به چهار سال نرفتن دختران به دانشگاه و پنج سال از نرفتن شان به مکتبها میگذرد. پیشتر صندوق کودکان ملل متحد گفته بود که بیش از ۲.۲ میلیون دختر در افغانستان به دلیل محدودیتهای آموزشی از رفتن به مکتب محروم شدهاند.
فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که محدودیتها میتوانند زمینه نقض بیشتر حقوق زنان، از جمله افزایش ازدواجهای اجباری را فراهم کند و در درازمدت بر توسعه و پیشرفت افغانستان اثر منفی بگذارد.
