جنبش آزادگان در تبعید به مناسبت «۸ مارچ، روز جهانی زن» گفته است که زنان کشور در سال گذشته بیش از هر زمانی دیگری «هدف ستم، تبعیض، حذف و تحقیر طالبان» قرار گرفتهاند.
با باور این جنبش اعتراضی، زنان از آموزش، کار، مشارکت اجتماعی و حق زیستن با کرامت انسانی محروم شدهاند؛ اما با وجود همهٔ زنجیرها، صدایشان خاموش نمانده است و از درون «خانههای بسته، از خیابانهای سرکوبشده و از تبعید»، فریاد «عدالت و آزادی» سر دادهاند.
اعضای این حنبش اعتراضی در بیانیهای شعارهایی مانند ««ما زنان افغانستانیم ، خاموش نمیمانیم» سر دادهاند.
این زنان میگویند: «ما باور داریم که ظلم پایدار نخواهد ماند، و روزی بر این سرزمینِ زخمی، آفتاب عدالت، برابری و آزادی خواهد تابید. تا آن روز، ما ایستادهایم.»
۸ مارچ به عنوان روز آگاهی مدنی برای تجلیل از دستآوردهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زنان و مبارزه با تبعیض جنسیتی در سراسر جهان گرامی داشت میشود.
هدف از این روز، حمایت از برابری جنسیتی، مبارزه با خشونت علیه زنان و تقدیر از حقوق زنان عنوان شده است.
این روز در حالی فرا میرسد که طالبان پس از حاکمیت دوبارهشان بر کشور، اکثر حقوق اساسی و انسانی زنان را سلب و آزادیهای قانونی آنان را با محدودیتهای شدیدی مواجه کردهاند.
طالبان به محض برگشت به قدرت، آموزش بالاتر از صنف ششم و دانشگاه را به روی دختران و زنان کشور ممنوع کردند و آنان را از رفتن به حمامها، آرایشگاهها، پارکها، سفر بدون محرم و کار در نهادهای غیردولتی و ملل متحد نیز منع ساختهاند.
هرچند این اقدامهای طالبان با واکنشها و محکومیتهای گسترده از سوی کشورهای اسلامی، سازمانهای اسلامی، کشورها و سازمانهای جهانی روبهرو بوده است، اما آنان در طی بیش از چهار سال حاکمیت دوباره، نه تنها تغییری در این سیاست خود نیاوردند؛ بلکه آن را تشدید نیز کردهاند.
