در سایه نگرانی نهادهای جهانی از وضعیت زنان و دختران در افغانستان، شماری از بازگشتکنندگان زن از ایران و پاکستان از بحران معیشتی سخن میگویند. آنان میگویند که پس از بازگشت، با مشکلات جدی معیشتی روبهرو شدهاند و به امکانات اولیه زندگی دسترسی ندارند.
در همین حال، سازمان جهانی مهاجرت میگوید بیش از دو میلیون مهاجر که در دو سال گذشته از ایران و پاکستان بازگشتهاند، با بحران شدید معیشتی روبهرو هستند.
شماری از زنان سرپرست خانواده که به تازگی از ایران و پاکستان به کشور بازگشتهاند، میگویند زمستان امسال را با مشکلات جدی سپری میکنند و به ابتداییترین امکانات زندگی دسترسی ندارند.
این زنان میگویند پیش از این در کشورهای همسایه کار میکردند، اما اکنون بدون هیچگونه پشتوانه اقتصادی به افغانستان بازگشتهاند.
کمبود سرپناه، دسترسی محدود به خدمات صحی اولیه و بیکاری گسترده از مهمترین چالشهای این افراد گفته شده است.
بر بنیاد گزارش سازمان جهانی مهاجرت، تنها ۱۱ درصد از بازگشتکنندگان شغل دارند و بیشتر آنان بدون هیچ منبع درآمدی زندگی میکنند. همچنین، از هر چهار تن بازگشته، یک تن به سرپناه مناسب دسترسی ندارد.
بازگشتکنندگان در وضعیت معیشتی دشوار قرار دارند که از این میان ۱۱ درصد آنان شاغل اند، اکثریت شان بدون منبع درآمد هستند، ۱ تن از هر ۴ بازگشته بدون سرپناه مناسب است، ۵۶ درصد خانوارها قادر به تأمین نیازهای اولیه نیستند و ۳۳ درصد سرپرستان خانوار و افراد مجرد بیکار هستند.
بر بنیاد گزارشهای ملل متحد، یکسوم مهاجران بازگشته از ایران را زنان تشکیل میدهند و نزدیک به نیمی از بازگشتکنندگان از پاکستان نیز زنان و دختران هستند. ملل متحد هشدار میدهد که این زنان و دختران به کشوری اخراج میشوند که در آن با خطراتی چون خشونت مبتنی بر جنسیت، ازدواجهای اجباری و زودهنگام روبهرو هستند.
این درحالی است که نهادهای ملل متحد پیشتر هشدار داده بودند که شماری زیادی از زنان، مادران و کودکان در بخشهای مرزی و پس از بازگشت به مناطق شان بیپناه هستند و به پشتیبانیهای فوری نیاز دارند.
همزمان با این، ناامنی غذایی در خانوادههایی که زنان عودت کننده سرپرستی میکنند، نسبت به خانوادههایی که مردان سرپرستی آن را به عهده دارند، بیشتر است.
