شماری از رانندگان در ولایت غزنی از بینظمی و نیمهکاره ماندن جادهها شکایت دارند. آنان میگویند که این وضعیت سبب افزایش راهبندیهای دوامدار در جادههای این ولایت میشود.
شماری از رانندگان ولایت غزنی میگویند که بینظم بودن و نیمهکاره ماندن جادهها در بخشهای مختلف این ولایت بهویژه در مرکز، رفتوآمد مردم را با مشکلات جدی روبهرو کرده است. آنان تأکید دارند که ازدحام ترافیک و راهبندیهای دوامدار نهتنها وقت مردم را ضایع میکند، بلکه جان بیماران را نیز با خطر جدی روبهرو ساخته و زندگی روزمره باشندگان را با چالشهای فراوان روبهرو کرده است.
سیدگل، راننده غزنی، میگوید: «خواست ما از دولت این است که پل کلان ساخته شود. بیروبار خیلی زیاد است و ما شب بسیار ناوقت به مقصد میرسیم. اگر مریض یا مسافر همراه ما باشد، به موقع نمیرسیم. تقاضای ما این است که پل کلان و جاده کلان ساخته شود تا زودتر به هدف خود برسیم.»
برخی دیگر از آنان تأکید دارند که راهبندیهای دوامدار، آنان را ساعتها در مسیر متوقف میکند.
عبدالله، راننده غزنی، میگوید: «راهبندی خیلی زیاد است. ما که شب میآییم، گاهی تا یک ساعت طول میکشد تا به قریه برسیم. خواست ما از دولت این است که سرکها را جور کند و راه را کمی کلانتر بسازد تا مردم راحتتر رفتوآمد کنند.»
افزون بر رانندگان، شماری از باشندگان شهرک حاجی رفیع میگویند که نیمهکاره ماندن جاده این شهرک سبب شده تا در مرکز ولایت راهبندیهای دوامدار ایجاد شود و زندگی روزمره آنان با مشکلات جدی روبهرو شود.
عبدالودود، باشنده غزنی، میگوید: «خواست ما از طالبان این است که تلاش کنند این جاده به نحوی ساخته شود، یا جغلکاری شود یا قیرریزی شود. مردم محل در مشکل هستند و این سرک نیز است . رفتوآمد مردم از این سرک بسیار زیاد است.»
باشندگان غزنی میگویند که در سالهای پسین به مشکلات آنان کمتر توجه شده است و برنامههای اثرگذاری که بتوانند چالشهای آنان را بر طرف کنند نیز دیده نمیشود.
