نشست بینالمللی «از کابل تا اتاوا: همبستگی جهانی برای پایاندادن به آپارتاید جنسیتی در افغانستان» روز گذشته در ساختمان پارلمان کانادا در اتاوا برگزار شد.
این نشست به ابتکار شبکهٔ پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان و با حمایت اعضای پارلمان کانادا برگزار شد و توجه گسترده نهادهای بینالمللی، سیاستمداران، دیپلماتها و فعالان حقوق زن را به وضعیت بحرانی زنان افغانستان جلب کرد.
اشتراک کنندگان میگویند که این نشست در حالی برگزار شد که زنان و دختران افغانستان تحت یکی از شدیدترین رژیمهای تبعیض جنسیتی در جهان زندگی میکنند.
محدودیتهایی که از سوی بسیاری از حقوقدانان و نهادهای مدافع حقوق بشر مصداق روشن «آپارتاید جنسیتی» توصیف شده است.
به گفته اشتراک کنندگان هدف اصلی نشست، ایجاد اجماع جهانی برای شناسایی رسمی این پدیده، تقویت سازوکارهای پاسخگویی بینالمللی و برجستهسازی نقش زنان افغانستان در سیاستگذاریهای جهانی بود.
در آغاز برنامه، علی احساسی عضو پارلمان کانادا، با قدردانی از تلاشهای دادخواهان افغانستان و جهان، بر تعهد دولت و پارلمان کانادا به حمایت از زنان افغانستان تأکید کرد.
زرقا یفتلی، مدیر شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان، خواستار همبستگی جهانی و تداوم اقدامات بینالمللی برای مقابله با آپارتاید جنسیتی شد.
از سویی هم روبینا همدرد یافتههای گزارش تحقیقی این شبکه را ارائه کرد؛ گزارشی که نشان میدهد سیاستهای طالبان چگونه موجب محرومیت گسترده از آموزش، بیکاری فراگیر زنان، حذف کامل آنان از عرصههای اجتماعی و سیاسی و افزایش چشمگیر خشونتهای مبتنی بر جنسیت شده است.
همچنین حمیرا ثاقب، نامهای را که با مشارکت بیش از هزار زن از افغانستان تهیه شده بود، ارائه کرد.
این نامه خطاب به مارک کارنی، نخستوزیر کانادا از دولت این کشور خواسته است که نقش رهبری جهانی را در پیشبرد «جرمانگاری آپارتاید جنسیتی» بر عهده گیرد و این موضوع را در سطح ملل متحد و اسناد بینالمللی پیگیری کند.
در این نامه تأکید شده که کانادا باید پرچمدار حمایت از حقوق زنان افغانستان و تقویت سازوکارهای عدالت بینالمللی باشد.
مریلو مکفدران، سناتور کانادایی بر ضرورت تمرکز جامعه جهانی بر حفاظت از زنان و دختران افغانستان تأکید کرد.
در ادامه همچنین ربیکا پترسون، سناتور گفت که حضور معنادار زنان در روندهای تصمیمگیری برای آینده صلحآمیز افغانستان ضروری است.
سلما عطااللهجان نیز حذف مداوم زنان از مذاکرات سیاسی را «غیرقابلقبول» خواند و بر همبستگی جهانی تأکید کرد.
حسن سروش، سفیر حکومت پیشین افغانستان در اوتاوا، با مهم خواندن این نشست، از تشدید بحران حقوق بشری در افغانستان سخن گفت و بر تقویت سازوکارهای پاسخگویی برای نقض حقوق زنان تأکید کرذ.
در حاشیه این نشست اشتراک کنندگان با محور «پاسخگویی و جرمانگاری آپارتاید جنسیتی» با حضور دیوید سپراول، مریم منصف، گیسو یاری، کلودیا فلورس، ریچارد بنت و فرشته کریمی گفتگو کردند.
سخنرانان بر «نهادینه شدن سرکوب» طالبان علیه زنان، ناکارآمدی سازوکارهای حقوقی موجود و ضرورت شناسایی رسمی «آپارتاید جنسیتی» برای پیشگیری از تداوم نقض حقوق زنان تأکید کردند.
همچنین نشست حاشیهای دیگر زیر نام «تقویت دادخواهی برای اولویتدهی به حقوق زنان افغانستان» برگزار شد.
کریمه بنون، هیدر بار، کاویا اشوکا، ذبیحالله جواد و طاهر ناصری از ملل متحد و کشورهای جهان خواستند زنان افغانستان را در روندهای تصمیمگیری دخیل کنند و تخریب سیستماتیک فرصتهای زنان توسط طالبان را بهعنوان مصداق آپارتاید جنسیتی به رسمیت بشناسند.
ستوده فروتن گفت که این گردهمایی آغاز مرحله تازهای از تلاشهای جهانی برای بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی و حمایت از زنان افغانستان است.
شبکهٔ پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان با اهدای «جایزهٔ حمایت از زنان افغانستان» از شماری از مدافعان حقوق زن، چهرههای سیاسی و حامیان بینالمللی زنان افغانستان قدردانی کرد.
این شبکه اعلام کرد این جایزه را یک عنوان رسمی سالانه در جریان کارزار جهانی ۱۶ روزه مبارزه با خشونت علیه زنان ثبت میکند و هر سال به افراد و سازمانهایی که در دفاع از زنان افغانستان نقش برجسته دارند، اهدا خواهد کرد.
