همزمان با چهارمین سالگرد ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران کشور، ملل متحد و نهادهای همکار در بیانیهای بار دیگر خواستار پایان فوری این محدودیت شدهاند.
بر اساس آمار ملل متحد، بیش از ۲.۲ میلیون دختر از رفتن به مکتب پس از دوره ابتدایی محروماند و در مجموع تا هفت میلیون کودک در افغانستان به دلیل این ممنوعیت و سایر محدودیتها از آموزش بازماندهاند.
فاطمه امیری، یکی از بازماندگان حمله انتحاری سال ۲۰۲۲ در کابل که بیش از ۵۰ شاگرد دختر را به کام مرگ کشاند، اکنون در بیرون از افغانستان بهعنوان مدافع آموزش دختران فعالیت میکند. او میگوید: «آنها گریه میکنند و برایم پیام میفرستند که میخواهند حق آموزش داشته باشند… تنها چیزی که داشتند آموزش بود، اما امروز همان را هم ندارند.»
امیری، که در شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنیو نیز شهادت داده است، تأکید میکند محرومیت دختران از آموزش نقض اساسیترین حقوق انسانی است و جامعه جهانی باید برای بازگشایی مکتبها اقدام جدی کند.
سازمان ملل متحد، یونیسف، و ابتکار «آموزش نمیتواند منتظر بماند» (ایسیدبیلو) ضمن محکوم کردن تداوم ممنوعیت، از جهان خواستهاند تا در حمایت از حق آموزش برای همه دختران متحد شوند.
نهادهای بینالمللی همچنین هشدار میدهند که ادامه محدودیتها بر فعالیت زنان، از جمله کار در بخش کمکهای بشردوستانه، وضعیت شکننده افغانستان را بیش از پیش دشوار ساخته است.
