سازمان بینالمللی مهاجرت گفته است که افزایش فشارهای اقتصادی، تغییر سیاستهای مهاجرتی و دشوار شدن شرایط زندگی در ایران، بازگشت مهاجران افغانستان به کشور را افزایش داده است.
این نهاد در گزارشی تازه، داستان زینب و برادرش علی را روایت کرده است.
دو خواهر و برادری که پس از سالها زندگی در ایران، مجبور شدند به افغانستان بازگردند.
سازمان بینالمللی مهاجرت گفته است که این دو تن به کشوری که هرگز در آن زندگی نکرده بودند بازگشت داده شدند.
بر بنیاد این گزارش، زینب ۱۹ ساله و علی ۱۷ ساله هر دو در ایران متولد شده بودند و خانوادهشان سالها در آن کشور زندگی میکرد.
براساس این گزارش اما پس از جانباختن پدرشان در یک حادثه کاری، روند قانونی شدن اقامت آنان ناتمام ماند و آنان به تدریج دسترسی خود به خدمات را از دست دادند.
زینب گفته است که پس از مرگ پدرشان، او و برادرش مجبور شدند درس را رها کنند و برای تامین هزینههای زندگی کار کنند.
او به عنوان خیاط و علی به عنوان برقکار مشغول کار شدند.
به گفته زینب، وضعیت زندگی آنان به مرور دشوارتر شد و برادرش نیز در حمله چند مرد موترسیکلسوار به شدت زخمی شد و پایش از چند ناحیه شکست.
این دو خواهر و برادر سرانجام در سال ۲۰۲۵ تصمیم گرفتند ایران را ترک کنند و پس از سفری حدود ۱۰ روزه، از طریق مرز اسلامقلعه وارد افغانستان شدند.
سازمان بینالمللی مهاجرت گفته است که زینب و علی پس از ورود به افغانستان، در مرکز پذیرش این نهاد در اسلامقلعه کمکهای اولیه از جمله غذا، آب، خدمات درمانی و مشاوره روانی دریافت کردند.
این نهاد افزوده است که تنها در سال گذشته، از بیش از ۲۹۳ هزار مهاجر افغانستان بازگشته از ایران حمایت کرده و بیش از ۴۵ هزار تن از آنان خدمات ویژه حفاظتی دریافت کردهاند.
سازمان بینالمللی مهاجرت تاکید کرده است که روند بازگشت مهاجران افغانستان از ایران همچنان ادامه دارد و بسیاری از بازگشتکنندگان با مشکلات اقتصادی، نبود سرپناه و آیندهای نامعلوم روبهرو هستند.
