رسانه سویسی گزارش داده است که طالبان از عبور هزاران پرواز بینالمللی بر فراز فضای هوایی افغانستان سالانه دهها میلیون دالر درآمد به دست میآورند.
به گزارش رسانه «سویس اینفو» این درآمد بدون ارائه خدمات کامل کنترول ترافیک هوایی بهدست میآید.
براساس این گزارش، روزانه حدود ۲۰۰۰ پرواز از حریم هوایی افغانستان عبور میکند؛ رقمی که نسبت به سال گذشته نزدیک به پنج برابر افزایش یافته است.
در این گزارش آمده است که دلیل این افزایش، تغییر مسیر پروازهای بینالمللی در پی محدودیتهای فضای هوایی در مناطق دیگر است.
در این گزارش آمده است که طالبان برای هر هواپیما حدود ۷۰۰ دالر امریکایی هزینه عبور دریافت میکند.
بر این اساس، درآمد حاصل از این مسیر ترانزیتی به حدود ۱.۴ میلیون دالر در هفته و بیش از ۷۰ میلیون دالر در سال میرسد.
به نوشته سویس اینفو، این درآمد شامل پروازهای خطوط هوایی بینالمللی از کشورهای مختلف، از جمله پروازهایی با مسافران سویسی نیز میشود.
در حالی که فضای هوایی افغانستان به یکی از مسیرهای مهم میان اروپا و آسیا تبدیل شده است، گزارش تأکید میکند که شرکتهای هواپیمایی گزینههای محدودی برای تغییر مسیر دارند.
محدودیتهای فضای هوایی در شمال به دلیل جنگ اوکراین و در جنوب به دلیل تنشهای خاورمیانه، باعث شده است که بسیاری از پروازها ناگزیر از عبور بر فراز افغانستان و عربستان سعودی باشند.
بر اساس این گزارش، برخلاف رویههای رایج بینالمللی، طالبان هزینه عبور را بهصورت نرخ ثابت برای هر پرواز تعیین کردهاند، نه بر اساس وزن هواپیما یا مسافت طیشده.
در اروپا، این هزینهها معمولاً توسط نهادهایی مانند یوروکنترول تنظیم و میان کشورهای مختلف توزیع میشود.
سویس اینفو همچنین نوشته است که در حریم هوایی افغانستان، سیستم فعال کنترول ترافیک هوایی وجود ندارد و خلبانان باید بهصورت مستقیم موقعیت، ارتفاع و سرعت خود را با یکدیگر هماهنگ کنند.
این وضعیت باعث شده است که مسئولیت اصلی ایمنی پروازها بیشتر بر دوش خدمه پرواز باشد تا نهادهای کنترولکننده هوایی.
در کنار این درآمدها، برخی شرکتهای هواپیمایی نیز مجبور به تغییر یا لغو بخشی از پروازهای خود شدهاند.
گزارش میافزاید که به دلیل تغییرات ژئوپلیتیکی و محدودیتهای منطقهای، مسیرهای پروازی در حال جابهجایی به سمت مناطقی مانند عربستان سعودی و سایر کریدورهای امنتر هستند.
این وضعیت در حالی ادامه دارد که حریم هوایی افغانستان به یکی از گذرگاههای کلیدی ترانزیت هوایی بینالمللی تبدیل شده، اما همچنان زیرساختهای هوانوردی آن با چالشهای جدی مواجه است.
