آمارهای اداره مبارزه با حوادث طالبان نشان میدهند که در یک سال گذشته دستکم ۹۶ تن در افغانستان در نتیجه انفجار ماینها و مهمات منفجرنشده جان باخته و ۳۲۸ تن دیگر زخمی شدهاند.
این اداره میگوید که از اول اپریل ۲۰۲۵ تا ۳۱ مارچ ۲۰۲۶، در مجموع ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماینها و مهمات منفجرنشده ثبت شده که در نتیجه آن ۴۷۴ تن آسیب دیدهاند.
بر اساس این آمار، ۳۲۱ تن از قربانیان کودکان و ۱۵۳ تن بزرگسال بودهاند. همچنین ۳۸۰ تن از قربانیان مرد و ۹۴ تن زن بودهاند.
در میان ولایتها، کنر با ثبت ۴۰ رویداد بیشترین موارد را داشته و پس از آن فراه با ۲۳ رویداد قرار دارد. ولایتهای ننگرهار، هرات و قندهار نیز از جمله مناطقی هستند که موارد بالایی از این حوادث را گزارش کردهاند.
تلاشها برای پاکسازی
در بیانیه این اداره آمده که در همین مدت، تیمهای ماینپاکی بیش از ۹۴ کیلومتر مربع زمین آلوده را پاکسازی کرده و ۴۵ هزار و ۲۱۰ ماین و مهمات منفجرنشده را از بین بردهاند.
همچنین ۱۷ هزار و ۴۴۱ مورد دیگر از مواد انفجاری پس از دریافت بیش از ۳۳۰۰ تماس از طریق خط تلفنی ۲۴ ساعته شناسایی و نابود شدهاند.
به گفته این اداره، عملیات پاکسازی بیشتر بر مناطقی متمرکز بوده که بیجاشدگان به آن بازمیگردند، همچنان مناطق مسکونی، زمینهای زراعتی و محلهایی که کودکان بیشتر حضور دارند.
برنامههای آگاهیدهی نیز بیش از ۲.۲ میلیون تن را تحت پوشش قرار داده و صدها هزار مواد آموزشی برای آگاهسازی مردم توزیع شده است.
کاهش ظرفیت ماینپاکی
با وجود این تلاشها، اداره مبارزه با حوادث هشدار داده که ظرفیت ماینپاکی به دلیل کاهش کمکهای بینالمللی بهشدت کاهش یافته است.
بر اساس این گزارش، افغانستان در مقایسه با ۱۵ سال گذشته حدود ۷۰ درصد از ظرفیت پاکسازی ماینهای خود را از دست داده و بسیاری از مناطق پرخطر همچنان پاکسازی نشده باقی ماندهاند.
مقامهای طالبان گفتهاند که در سال جاری ۷۰ میلیون افغانی (حدود یک میلیون دالر) برای برنامههای ماینپاکی اختصاص دادهاند، اما تأکید کردهاند که این میزان برای پاسخگویی به نیازها کافی نیست.
در این گزارش آمده است که اداره هماهنگی ماینپاکی با نهادهای بینالمللی از جمله بانک جهانی و سازمانهای ملل متحد برای جذب کمک و ادغام این فعالیتها در برنامههای بشردوستانه و انکشافی در تماس است.
افغانستان یکی از کشورهایی است که بهشدت با ماینها و مهمات باقیمانده از دههها جنگ آلوده است. این مواد انفجاری همچنان تهدیدی روزمره برای مردم، بهویژه در بخشهای روستایی، به شمار میروند و دسترسی به زمین، معیشت و امنیت کودکان را با خطر روبهرو کردهاند.
