هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان میگوید که در دو سال گذشته حدود پنج میلیون تن از پاکستان و ایران به کشور بازگشتهاند. با این حال، این نهاد هشدار داده که کمبود بودجه روند رسیدگی به نیازهای بازگشتکنندگان را با چالش جدی روبهرو کرده است.
بر اساس بیانیه یوناما، تنها در سال ۲۰۲۵ حدود ۲ میلیون و ۷۸۰ هزار تن به افغانستان بازگشتهاند.
از این میان، حدود یک میلیون و ۸۸۰ هزار تن از ایران و نزدیک به ۸۹۹ هزار تن از پاکستان به کشور بازگشتهاند.
به گفته یوناما، حدود ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تن از این بازگشتکنندگان فاقد اسناد رسمی بودهاند و ۴۸۴ هزار تن اسناد معتبر داشتهاند.
این نهاد افزوده که در اوج این روند، بهویژه در ماههای جون و جولای، شمار بازگشتکنندگان از ایران روزانه به ۳۰ تا ۴۰ هزار تن میرسید؛ موضوعی که ظرفیت پذیرش در گذرگاههای مرزی را تحت فشار قرار داده و روند انتقال، ثبت و ارائه خدمات اولیه را با دشواری روبهرو کرده است.
یوناما گفته است که سازمان ملل و نهادهای بشردوستانه تلاش کردهاند کمکهای اضطراری را افزایش دهند، اما گستردگی نیازها فراتر از منابع موجود است.
به گفته این نهاد، کمبود بودجه باعث شده است که همه بازگشتکنندگان به خدمات مورد نیاز دسترسی نداشته باشند.
بر بنیاد این بیانیه، نیازهای فوری شامل تأمین سرپناه، امنیت غذایی، حمایت از معیشت و برنامههای ادغام مجدد است.
یوناما هشدار داده است که نبود حمایتهای درازمدت میتواند خطر افزایش آسیبپذیری و بیثباتی اجتماعی را تشدید کند.
این نهاد همچنین تأکید کرده است که زنان، دختران و کودکان در میان بازگشتکنندگان با خطرات بیشتری روبهرو هستند.
به گفته یوناما، نزدیک به یکسوم بازگشتکنندگان را زنان و دختران تشکیل میدهند و کودکان زیر ۱۷ سال، بهویژه کودکان بیسرپرست یا جداشده از خانواده، نیازمند حمایت فوری حفاظتی و خدمات روانی–اجتماعی هستند.
بازگشتکنندگان فاقد اسناد نیز، به گفته یوناما، در دسترسی به خدمات اساسی، فرصتهای معیشتی و حمایتهای حقوقی با موانع جدی مواجهاند.
یوناما از جامعه جهانی خواسته است برای پاسخگویی به این بحران، حمایت مالی بیشتری فراهم کند.
