رمان «شیشک» نوشته حمید همایون عبیدی در یک نشست مجازی با حضور شماری از نویسندگان، منتقدان و فعالان فرهنگی کشور معرفی و بررسی شد.
رمان «شیشک» در ۳۲۴ صفحه و به شیوهای که نویسنده آن را «ریالیزم اثیری» توصیف میکند، از سوی کانون فرهنگی آسمایی منتشر شده است.
این اثر با تمرکز بر روایت زندگی زنان در افغانستان، داستان دختری به نام «شاپیری» را بازگو میکند که پس از کشتهشدن پدر و برادرش ناگزیر به فرار میشود. در ادامه، مردی به نام اباسین به او کمک میکند و مسیر تازهای در زندگیاش شکل میگیرد.
لطیف ناظمی، شاعر و منتقد ادبی، در پیامی که در این نشست خوانده شد، گفت بیش از یکسوم داستان را روایت عاشقانه تشکیل میدهد و بخشهای دیگر شامل گفتوگوها و روایتهای متنوع است.
مسعود راحل، فیلسوف و نویسنده، نیز در پیامی که به این نشست فرستاده بود، رمان «شیشک» را روایتی عمیق از «پرتابشدگی انسان در دهشت جنگ» و تلاش برای بازپسگیری هویت توصیف کرد و گفت این اثر توانسته به لایههای پنهان روان انسان نفوذ کند. او این رمان را از آثار برجسته ادبیات معاصر افغانستان دانست.
فریده فریاد، پژوهشگر ادبیات و جنسیت، با اشاره به نقاط قوت اثر گفت روایت در بخشهایی همچنان تحت تأثیر نگاه مردسالارانه قرار دارد. به گفته او، عنوان «شیشک» برای شخصیتی چون شاپیری میتواند بار معنایی خشونت و تحقیر داشته باشد.
همچنین سانگه صدیقی، فعال حقوق زنان، این رمان را از منظر نقشهای جنسیتی بررسی کرد و گفت یکی از برجستهترین ابعاد داستان، بازپسگیری حق انتخاب بدن از سوی زن در روایت است.
عبدالغفور لیوال، نویسنده و پژوهشگر، نیز با رویکرد تاریخی و عرفانی به تحلیل نمادها و تصویرهای ادبی رمان پرداخت و از بازتاب آموزههای عرفانی و فلسفی در این اثر سخن گفت.
در پایان، حمید همایون عبیدی تأکید کرد که هر نویسنده و هنرمند پس از خلق اثر باید آماده شنیدن نقدهای جدی، حتی تند، باشد.
