خواجه محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان، گفته است که وضعیت کنونی افغانستان بهایی است که پاکستان به دلیل نقش خود در تحولات دهه هشتاد و رویدادهای پس از ۱۱ سپتمبر میپردازد.
او در حاشیه نشست امنیتی مونشن در گفتگو با دویچه وله اظهار داشت: «من کسی را مقصر نمیدانم، چون آنچه در کابل رخ میدهد، اساساً همان بهایی است که ما برای آنچه در دهه هشتاد انجام دادیم و آنچه پس از یازده سپتمبر انجام دادیم میپردازیم.»
وزیر دفاع پاکستان در بخش دیگری از سخنانش، در پیوند به تنشهای اخیر با طالبان، هند را متهم به حمایت از ناامنیها در مرزهای غربی پاکستان کرد.
او گفت: «من باور دارم و دلایلی برای این باورم دارم که آنچه در مرز غربی ما میگذرد، توسط هند حمایت میشود. رابطه دهلی و کابل این روزها خیلی صمیمی است.»
پس از درگیریهای مرگبار مرزی در ماه اکتوبر میان طالبان و حکومت پاکستان، روابط دو طرف به شدت پرتنش شده است.
اسلامآباد ادعا میکند که شبهنظامیان جداییطلب بلوچ و اعضای تحریک طالبان پاکستانی از سوی هند و طالبان حمایت میشوند و رهبران این گروهها در افغانستان حضور دارند.
در مقابل، طالبان همواره تأکید کردهاند که اجازه نمیدهند از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده شود.
پاکستان در دهه هشتاد میلادی نقش کلیدی در تحولات افغانستان داشت؛ زمانی که گروههای مجاهدین با حمایت مالی کشورهای مختلف، از جمله ایالات متحده و عربستان سعودی، علیه نیروهای اتحاد جماهیر شوروی میجنگیدند و اسلامآباد در این روند نقش مرکزی ایفا میکرد.
پس از حملههای ۱۱ سپتمبر ۲۰۰۱، پاکستان به ائتلاف به رهبری ایالات متحده پیوست، اما همزمان با اتهاماتی مبنی بر حمایت و پناهدادن به طالبان روبهرو بود؛ اتهاماتی که مقامهای پاکستانی همواره آن را رد کردهاند.
با این حال، اسلامآباد در زمینه کشاندن طالبان به میز مذاکره با ایالات متحده و شکلگیری توافق صلح میان دو طرف نقش مهمی ایفا کرد.
در ماههای اخیر، طالبان تلاش کردهاند روابط خود را با هند گسترش دهند. در ماه اکتوبر، امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، به هند سفر کرد و پس از آن وزارت خارجه هند اعلام کرد که سطح نمایندگی خود در کابل را از دفتر فنی به سفارت ارتقا میدهد.
طالبان نیز دیپلماتهای خود را به هند اعزام کردهاند.
