شماری مهاجران بازگشته از کشور های همسایه در کابل میگویند که با گذشت ماهها از بازگشتشان، هنوز از دریافت کمکهای حیاتی، سرپناه مناسب و فرصتهای کاری محروماند.
به گفته آنان این وضعیت زندگی را برایشان با چالشهای جدی روبهرو کرده است.
آنان تأکید دارند که کمکهای توزیعشده اندک بوده و پاسخگوی نیازهای اساسیشان نیست.
ویس احمد، یکی از این مهاجران میگوید: «ما از ایران آمدیم، ما را برگشت داند. تقریباً چهار و نیم سال آنجا بودیم. حالا که آمدیم، نه کار است و نه خانه. خواست ما از دولت این است که به ما کمک کند.»
برخی دیگر آنان میگویند که نگرانیهای اقتصادیشان هر روز بیشتر میشود و با گذشت ماهها، هنوز زمینه کار برایشان فراهم نشده است و کمکها به افراد نیازمند نمیرسد.
شیرآغا، مهاجر بازگشته میگوید: «پنج ماه میشود که همراه خانواده از ایران برگشتم. تا حالا در کابل عریضه کردم، هر طرف زیاد گشتم، اما هیچ کمکی با ما صورت نگرفته است. یک زرنج دارم که به پول قرض است، با همان کار میکنم؛ گاهی کار میشود، گاهی نمیشود.»
خیرالدین، مهاجر دیگر بازگشته گفت: «مشکل اقتصادی است، کار نیست، روزگار نیست. شش ماه میشود که آمدیم، فعلاً بیکار هستم.»
این در حالی است که با گذشت ماهها از بازگشت مهاجران، در بخش های مختلف کشور بسیاری از آنان بدون کمک، سرپناه و فرصتهای کاری ماندهاند و زندگیشان با چالشهای جدی روبهروست.
