باشندگان قندهار میگویند مواد منفجرناشده هنوز هم زندگی شهروندان را با خطرهای جدی مواجه کرده و این مواد سالهاست آرامش و امنیتشان را از آنان گرفته است.
به گفته آنان خطری که در قندهار شدیدتر است و زندگی هزاران خانواده، بهویژه کودکان، را تهدید میکند.
عبدالاحد، یکی از باشندگان این ولایت که قربانی انفجار ماین شده، تهدید این ماین ها را چنین روایت میکند: «من در ولایت قندهار، هشت سال پیش، روی ماین قدم گذاشتم و هر دو پایم را از دست دادم.»
افزون بر این، شماری از باشندگان قندهار تأکید دارند که ماینها جان کودکانشان را نیز گرفته است.
سمیعالله باشنده قندهار میگوید: «اطفال ما را شهید کرده است. همین پسری را که اینجا میبینید، برادرش را امسال شهید ساخت. کودک کوچک بود، بالای ماین رفت و جانش را از دست داد.»
اما شماری دیگر از باشندگان قندهار تأکید دارند که هنوز مواد منفجرناشده در مناطقشان باقی مانده و زندگیشان را دشوارتر کرده است.
عبدالولی باشنده قندهار گفت: «اینجا در جوی آب راکت طیاره افتاده بود. به اطفال گفتم دست نزنید. خودم برداشتم و دور انداختم. کسی را نداریم که این مواد را خنثی کند. نه از طرف مؤسسات کمکی شده و نه کسی آمده. شما خود دیدید، انواع مواد منفجرناشده اینجا مانده، مثل مرمی هاوان.»
در حالی که مواد منفجرناشده هر سال جان هزاران کودک و جوان را میگیرد، هنوز هم بسیاری از بخشهای کشور از این مواد پاکسازی نشده و شهروندان با ترس و ناامنی زندگی میکنند.
