نهاد نی در تبعید میگوید که در یک ارزیابیاش دریافته که طالبان بیش از آنکه با خشونت مستقیم به رسانهها آسیب رسانده باشند، با «سوءاستفاده هدفمند» از این نهادها، آنها را به ابزار تبلیغات خود مبدل کردهاند.
به گفته این نهاد، این ارزیابی که بر اساس منابع دست دوم انجام شده، نشان میدهد طالبان با تحمیل محتوای تبلیغاتی خود بر رسانهها، از تلویزیونها، رادیوها و خبرگزاریهای خصوصی همچون رسانههای دولتی استفاده میکنند. در این گزارش آمده است که برخی رسانههای خصوصی، فراتر از رسانههای رسمی طالبان چون باختر و رادیو تلویزیون ملی، به تبلیغ برای طالبان میپردازند؛ امری که به باور «نی در تبعید»، ناشی از ترس، تملق، منافع مالی، و در برخی موارد، انگیزههای قومی است.
این نهاد میگوید در حال حاضر هیچ محتوایی بدون تأیید طالبان از رسانههای افغانستان منتشر نمیشود و هرگونه مطالبی که در تضاد با منافع این گروه باشد، ممنوع اعلام میشود.
براساس یافتههای این گزارش، طالبان حتی شیوه خطاب رسانهها به مقامات و اعضای خود را نیز دیکته کردهاند؛ از جمله الزام به استفاده از القاب خاص مانند «حفظالله» برای رهبر طالبان، «خلیفه» برای فرماندهان، و «شهید» برای کشتهشدگان این گروه در دو دهه گذشته.
«نی در تبعید» همچنین هشدار داده که طالبان از رسانهها برای ایجاد رعب و وحشت عمومی از نمایش روشهای جنگی و ابزارهای انتحاری گرفته تا اعترافگیریهای اجباری از خبرنگاران، فعالان مدنی و شهروندان عادی استفاده میکنند.
این نهاد با ابراز نگرانی شدید نسبت به آینده رسانههای آزاد در افغانستان، تأکید کرده است که اگر وضعیت موجود ادامه پیدا کند، مشروعیت رسانههای خصوصی در ذهن مردم، بهویژه در دوران پس از طالبان، بهشدت تضعیف خواهد شد.
