امروز، برابر است با روز جهانی کاهش خطر رویدادهای طبیعی، این روز در حالی فرارسیده که افغانستان در سالهای پسین گواه رویدادهای طبیعی مرگبار بوده است.
ملل متحد به مناسبت این روز اعلام کرده است که اثرهای خطرهای برخواسته از رویدادهای طبیعی بر همه یکسان نیست و افراد به حاشیهراندهشده، بهویژه زنان و دختران، نخستین قربانیان و آخرین بهبودیافتگان این بحرانها هستند.
همزمان با این، اداره توسعه ملل متحد در افغانستان با اشاره به وضعیت افغانستان تأکید کرده است که کمبود شدید کارکنان زن در بخش های کمکرسانی، سرمایهگذاری کم و محدودیتهای شغلی، زنان همچنان در خط مقدم ارائه خدمات حیاتی در این کشور قرار دارند.
ملل متحد گفته است: «تعداد کارکنان زن در کمکرسانی همچنان بسیار کم است. نتیجه دههها کمبود سرمایهگذاری و محدودیتهای شدید در حرکت و مشارکت زنان که ارائه کمکها و خدمات ضروری برای زنان را دشوار میکند.»
به گفته این نهاد افغانستان یکی از آسیبپذیرترین کشورهای جهان در برابر بلایای طبیعی است.
سیل، خشکسالی، رانش زمین و زمین لرزه بخشی از واقعیت جغرافیایی و اقلیمی آن شمرده میشوند.
سازمانهای امدادرسان هشدار دادهاند که افغانستان توان کافی برای مقابله با بحرانهای اقلیمی ندارد و هماکنون ششمین کشور آسیبپذیر جهان در برابر تغییرات اقلیمی است.
با این حال، در چهار سال گذشته، افغانستان با مجموعهای از رویداد های طبیعی مرگبار از جمله زمینلرزههای پکتیکا، هرات و کنر و همچنین سیلابها در شمال کشور مواجه بوده است؛ رویداد هایی که جان هزاران تن را گرفته و زیرساختهای حیاتی را تخریب کرده است.
برخی از مرگبار ترین حوادث طبیعی در چهار سال گذشته شامل زمین لرزه پکتیکا – ۱ سرطان ۱۴۰۱ با شمار حداقل ۱۰۳۹ کشته و حدود ۲۹۴۹ تن زخمی، زمین لرزه هرات – ۱۵ میزان ۱۴۰۲ با شماری کشتهشدگان حدود ۲۴۴۵ تن و حدود ۹۴۲۰ تن زخمی، زمین لرزه کنر – ۱۰ سنبله ۱۴۰۴ با شمار کشتهشدگان: حداقل ۳۰۰۰ تن و با شمار زخمیان حدود ۴۰۰۰ تن است.
همچنان سیلابهای شمال افغانستان – ثور ۱۴۰۳ با شمار کشتهشدگان: حدود ۳۱۵ تن و با
شمار زخمیان: بیش از ۱۶۰۰ تن است.
برخی از قربانیان رویدادهای طبیعی در افغانستان، به ویژه زنان و دختران، میگویند که پس از وقوع این بلایا با کمبود امکانات اولیه و خدمات ضروری روبرو هستند و رسیدگی مناسبی به آنان نشده است.
یک باشنده هرات میگوید: «وسایل ما همه زیر آوار شده، هر چه در زندگی داشتیم از دست رفته نه جای گرم داریم، نه آب داریم، نه حمام داریم، هیچی نداریم، وسایلی را که خریدیم و سازمانها خیرات داده اند همه از بین رفت..»
یک باشنده بادغیس گفت: «نه جای داریم نه خانه، یک و نیم سال میشود برای ما کمک هم نشده است از ما نمیپرسد. موجودیت کلینیکها برای ما غنیمت بود آن هم قطع شده است.»
اداره هماهنگی کمکهای بشردوستانه ملل متحد (اوچا) گفته است، از ۱۵ جدی ۱۴۰۳ تا ۱۳ سنبله ۱۴۰۴، نزدیک به ۷۹ هزار تن در سراسر افغانستان از رویدادهای طبیعی متاثر شدند و در این مدت، ۲۷ ولایت از ۳۴ ولایت کشور با بلایای طبیعی از جمله زمینلرزه، سیل، خشکسالی و رانش زمین روبرو شده است.
