افغانستان

دختران دانشجو و دانش‌آموز: قطع اینترنت از سخت‌ترین روزهای زندگی ما بود

تصویر از آرشیف.

قطع ۴۸ ساعته اینترنت و خدمات مخابراتی در سراسر افغانستان، دختران و زنانی را که به آموزش آنلاین روی آورده بودند، با چالش جدی روبه‌رو کرد. بسیاری از آنان می‌گویند این اقدام طالبان آخرین پنجره کوچک آموزش را نیز به روی‌شان بست.

مریم، دانشجوی سال دوم دانشگاه، در گفت‌وگو با آمو گفت: «وقتی کشور سقوط کرد خیلی برای ما سخت بود چون نمی‌فهمیدیم قرار است چه اتفاقی بیفتد. وقتی خبر بسته شدن دانشگاه را شنیدیم باز هم مُردیم و زنده شدیم. بعد از آن تجربه‌ها، با تحمل تمام سختی‌هایی که در چهارسال اخیر برای ما تحمیل شده، قطع انترنت و اینکه نمی‌توانستیم در صنف‌های درسی خود اشتراک کنیم و ارتباط ما با جهان قطع شده بود، از سخت‌ترین روزهای عمر همه ما به‌ویژه دختران دانشجو بود. خیلی خوشحالم که دیشب باز هم توانستم در صنف درسی اشتراک کنم.»

یک باشنده ولایت فراه نیز که همراه دو خواهرش آنلاین درس می‌خواند، می‌گوید: «ما سه خواهر هستیم که از طریق اینترنت درس می‌خواندیم و با بستگان خود در خارج ارتباط داشتیم. قطع اینترنت واقعا ما را نگران آینده کرده بود و اندک‌ترین امید ما برای فردا در سه روز از ما گرفته شد.»

در کنار محرومیت‌های آموزشی، زنان شاغل و خانه‌دار نیز از زیان‌های این خاموشی می‌گویند. یک باشنده کابل که همراه همسرش فروشگاه آنلاین دارد، می‌افزاید: «من و همسرم یک آنلاین شاپ داریم که یگانه راه کسب درآمد ما پس از اخراج از ایران است. در آن سرمایه‌گذاری کرده بودیم و جز فروشات از طریق همین آنلاین شاپ دیگر هیچ راهی نداشتیم.»

در همین حال، دیدبان حقوق‌بشر هشدار داده است که قطع مکرر اینترنت و مخابرات، پیامدهای جدی بر زندگی مردم دارد و به‌ویژه زنان و دختران را بیش‌تر به سکوت و انزوا می‌کشاند.

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای حقوق‌بشر افغانستان، نیز در واکنش به وصل دوباره خدمات اینترنتی گفت:
«خوشحالم که از مردم داخل افغانستان می‌شنوم که پس از نزدیک به ۴۸ ساعت تاریکی (و برای برخی حتا بیشتر)، دوباره آنلاین شده‌اند و با یکدیگر و با جهان ارتباط برقرار کرده‌اند. قطع انترنت زندگی‌ها را مختل می‌کند، حقوق را نقض می‌سازد و دسترسی به اطلاعات را قطع می‌نماید. چنین اقدام‌هایی هرگز نباید اعمال شوند.»

طالبان شام ۲۹ سپتمبر بدون هیچ توضیح رسمی، اینترنت و مخابرات را در سراسر افغانستان قطع کردند. خاموشیی که دو شبانه‌روز ادامه یافت و بنا به گزارش نهادهای حقوق‌بشری، میلیون‌ها شهروند را از دسترسی به آموزش، تجارت و خدمات اساسی محروم ساخت.