در ادامه نشستهای حاشیهای مجمع عمومی ملل متحد، شرکتکنندگان در نشستی با عنوان «سوءاستفاده ابزاری طالبان از دین و پیامدهای آن بر افغانستان و فراتر از آن» حضور یافتند.
به گفته آنان سیاستهای طالبان مشروعیت اسلامی ندارد و نه تنها آینده افغانستان، بلکه امنیت و صلح جهانی را نیز تهدید میکند.
ریچارد بنت گزارشگر ویژه ملل متحد برای حقوقبشر افغانستان هشدار داد که طالبان تعبیر افراطی خود از دین را بر مردم افغانستان تحمیل میکنند.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد برای حقوق بشر افغانستان افزود: «علاوه بر این، طالبان از تفسیر افراطی شریعت برای محدود کردن آزادی عقیده همه در افغانستان استفاده میکنند. این محدودیتها شدیدتر برای غیرمسلمانان و مسلمانان غیرسنی است، و همچنین بر مسلمانان سنی تأثیر میگذارد، زیرا نحوهٔ ابراز ایمانشان را تعیین میکند. بیشترین نگرانی این است که سیاستهای سرکوبگرانهٔ طالبان در زمینهٔ جنسیت و کنترل زنان و دختران احتمالاً ایدئولوژی خطرناک و افراطی را در میان نسلهای آیندهٔ افغانها، بهویژه مردان و پسران، تشدید خواهد کرد.»
لطفالله نجفیزاده، روزنامهگار، در این نشست افزود: « حدود ۴۰۰ مدرسه در هر ولسوالی افغانستان، باید همانند سایتهای هستهای ایران به دقت تحت نظارت باشند.آنها باید مورد بررسی دقیق قرار بگیرند. ما باید نسبت به نوع موج جدید این فارغالتحصیلان که دریافت خواهیم کرد و نوع آموزشهایی که میبینند، هشدار داشته باشیم.»
نمایندگان کشورها خواستار به رسمیت شناسی سیاستهای طالبان در برابر زنان و دختران بهعنوان آپارتاید یا تبعیض جنسیتی شدند.
از سویی هم، طارق عثمان،معاون وزارت حج و اوقاف دولت پیشین نیز تأکید کرد که طالبان مشروعیت اسلامی ندارند. وی با اشاره به قانون امر بهمعروف و نهیاز منکر طالبان گفت قوانین طالبان بنیاد دینی ندارد.
طارق عثمان، معاون وزارت حج و اوقاف در دولت پیشین گفت: «حاکمان بالفعل طالبان حکومت اسلامی مشروع نیست. و سیاستهای آنان نیز مبتنی بر اسلام نیست زمانی که آنها این قانون جدید «امر به معروف و نهی از منکر» را تصویب کردند، کسی از من پرسید این قانون تا چه اندازه بر اساس قرآنکریم، سنت و فقه حنفی است. من گفتم این سه مورد را در این قانون مشاهده نکردم.»
در عین حال، در ادامه این نشست، از کشورهای اسلامی خواسته شد تا در این مورد سکوت نکنند و طالبان را پاسخگو سازند.
نرگس نهان، وزیر پیشین معادن و فعال حقوق زن میگوید: «هنوز نمیتوانم بیتفاوتی جهان در برابر این تخریب سازمانیافته آینده یک ملت را درک کنم. سکوت کشورهای اسلامی در مورد استفاده طالبان از دین بهعنوان ابزار و تحریف ایمانی که بر عدالت، رحمت و کرامت استوار است، و تبدیل آن به وسیلهای برای کنترل و سرکوب هنوز نمیتوانم شاهد راحت شدن جامعه جهانی با این وضعیت غیرقابل تحمل و عادیسازی سیاستهایی باشم که در هیچ جای دیگر تحمل نمیشوند.»
با اینهمه، این گفتههای در حالی مطرح میشوند، که طالبان در چهار سال اخیر محدودیتها و ممنوعیتهای جدی را بر حق کار، آموزش و تحصیل زنان و دختران وضع کردهاند.
فعالان حقوق بشر تأکید میکنند که جهان باید این محدودیتها و ممنوعیتهای طالبان را همچون اپارتاید یا تبعیض جنسیتی بهرسمیت بشناسد.
