منابع از داخل دفتر هبتالله آخندزاده و مقام ولایت قندهار به آمو گفتهاند که ملا شیرین، والی قندهار و از نزدیکترین چهرههای مورد اعتماد رهبر طالبان، مانع اصلی در رسیدن شکایتها و گزارشهای مردم به او است.
چندین منبع از دفتر هبتالله آخندزاده و دفتر والی قندهار به آمو گفتهاند که ملاشیرین با کنترول کامل دفترهای هبتالله آخندزاده، مانع رسیدن شکایتهای مردم و گزارشهای مربوط به فساد مقامهای طالبان به هبتالله آخندزاده شده است.
منابع میافزایند که رهبر طالبان دو دفتر برای رسیدگی به مشکلات فوری و مشکلات روزمره در مقام ولایت قندهار ایجاد کرده که این دفتر ها از سوی والی قندهار مدیریت میشوند.
به گفته منابع، والی طالبان در قندهار مانع رسیدن درخواست های مردم و گزارش های مربوط به اختلاص، فساد مالی و اخلاقی برخی مقامهای طالبان به هبتالله آخندزاده میشود.
به گفته منابع، هبتالله آخوندزاده دو دفتر در ساختمان ولایت قندهار ایجاد کرده است؛ یکی برای رسیدگی به درخواستهای فوری و دیگری برای کارهای روزمره. اما تمام درخواستها و شکایتها پیش از رسیدن به رهبر طالبان، از سوی ملا شیرین بررسی و کنترل میشوند.
یک کانتینر زرد رنگ نیز در مقابل دروازه مقام ولایت برای گرد آوری شکایتهای فوری مردم گذاشته شده، اما منابع میگویند این مسیر نیز از سوی والی قندهار بسته شده و هیچ گزارشی به گونه مستقیم به رهبر طالبان نمیرسد.
افزون بر این؛ منابع نزدیک به مولوی رحمانی مسئول مالی و اداری دفتر رهبر طالبان نیز به آمو تایید کرده اند که ملا شیرین والی قندهار با توجه به صلاحیت و نفوذ گسترده؛ مانع رسیدن برخی شکایات به رهبر طالبان میشود.
در این میان شهروندان کشور میگویند که خواست ها و مشکلات حیاتی برای طالبان اولویت ندارد.
یک باشنده کابل در این باره میگوید: «چهار سال است که طالبان در افغانستان آمده اند اما هیچ خدمت به مردم کشور نکرده است. با گذشت هر روز ظلم و استبداد شان بیشتر میشود و زنان و دختران را نیز از جامعه حذف کرده اند. اکنون افغانستان برای ما یک جهنم گشته است.»
یک باشنده کابل نیز میگوید: «از روزِ که طالبان آمده است، مردم افغانستان بیچاره شده و حتی نان خوردن خود را پیدا کرده نمیتوانند. مکتبها و دانشگاه ها بسته است و تمام دختران ما بی سرنوشت مانده اند.»
قندهار در چهار سال گذشته، مرکز اصلی قدرتِ طالبان بوده است. به گفته شهروندان کشور، هبتالله آخوندزاده رهبر طالبان بدون حضور در برابر دید مردم و رسانه ها، با صدور و دستور و فرمان های محدود کننده از قندهار، کشور را به انزوای مطلق جهانی فرو برده و آزادی های انسانی و اجتماعی مردم و به ویژه زنان و دختران را نابود کرده است.
برخی آگاهان بر این باورند که رهبر طالبان قندهار را به مرکز اصلی قدرت تبدیل کرده و با محدود ساختن صلاحیت وزیران مستقر در کابل، بهویژه اعضای شبکه حقانی، تلاش دارد نقش محوری و تعیینکننده در ساختار قدرت این گروه داشته باشد.
