برخی دختران و زنان شاعر و نویسنده در شماری از ولایتهای شمالی کشور میگویند با برگشت طالبان بهقدرت با محدودیتهای جدی رو بهرو شدهاند و در حالحاضر از اجازه چاپ و نشر اثرهای خود را ندارند و نمیتوانند در محافل فرهنگی بهشمول مشاعرهها شرکت کنند. آنان تاکید دارند که با وجود این محدودیتها هنوز هم به نوشتن و سرودن شعر ادامه میدهند.
مروه از نویسندگان جوان ولایت بلخ است. هنگامی که طالبان بهقدرت برگشتند او صنف دهم مکتب بود. در چهار سال اخیر، بهدلیل محدودیتها و ممنوعیتهای طالبان از رفتن به مکتب محروم شده است. اما در این مدت بهنویسندگی ادامه داده و میگوید، چندین داستان بهشمول یک مجموعه داستانی بزرگ را در این مدت نوشته است.
مروه میگوید: «از شانزده سالهگی به نویسندگی آغاز کردم. هرچند در طفولیت نیز علاقه داشتم. وقتی شانزده ساله بودم به نوشتن داستان ملکه شمشیر آغاز کردم. در طول یک سال این داستان را تکمیل کردم. این داستان که من نوشتیم ۳۴۰ صفحه میباشد. با وجود این همه محدودیتها، که محدودیتهای برای نشر این کتابها وجود دارد.»
افزون بر این، برخی دیگر از زنان و دختران شاعر و نویسنده تاکید دارند که در چهار سال اخیر با محدودیتهای جدی رو بهرو اند. آنان تاکید دارند که اجازه چاپ اثرهای شان را ندارند و همچنان در محافل فرهنگی بهشمول مشاعرهها نمیتوانند شرکت کنند.
این شاعران و نویسندگان خواستار پشتیبانی از فعالیتهای شان استند.
اندیشه، نویسنده، میگوید: «محدودیتهای بیشماری برای ما زنان نویسنده و شاعر وجود دارد، ما نمیتوانیم کتابهای خود را چاپ کنیم. حمایت نمیشویم، خواست ما از نهادها اینست که برای ما زنان شاعر و نویسنده توجه کند.»
ملیحه، نویسنده، میگوید: «نسبت بهمحدودیتهای که بر خانمهای که شاعر استند و نویسنده استند، وجود دارد، نمیتوانند کتابهای خود را بهچاپ برسانند، ما تقاضای این را داریم که تا در راستای چاپ با ما همکاری شود.»
پیشتر نیز برخی هنرمندان و فعالان فرهنگی هشدار داده بودند که با برگشت طالبان بهقدرت، هنرمندان، نویسندگان، شاعران با محدودیتهای جدی رو بهرو شدهاند. برخی حتا ترک حرفه کردهاند و شماری دیگر هم در وضعیت دشوار اقتصادی بهسر میبرند و به حمایتهای جدی نیاز دارند.
