چهار روز دیگر تا آغاز هشتادمین مجمع عمومی ملل متحد باقی مانده است. برخی زنان و دختران که بهدلیل محدودیتها و ممنوعیتهای طالبان از کار و آموزش محروم شدهاند، از این نشست میخواهند که به وضعیت حقوقبشری افغانستان توجه ویژه داشته باشند.
آنان از این مجمع میخواهند تا تنها به صدور اعلامیهها بسنده نکند و طالبان را در برابر سیاستها و محدودیتهای شان پاسخگو سازند.
هشتادمین نشست سالانه مجمع عمومی ملل متحد با موضوع صلح، توسعه و حقوق بشر در ۱۷ سنبله برابر با ۹ سپتمبر سال روان آغاز وبرای یک سال ادامه خواهد داشت.
یکی از دختران بازمانده از آموزش در کابل میگوید: «ملل متحد با تحریم هدفمند، ایجاد میکانیزمهای نظارتی مستقل، حمایت از فعالان حقوق زنان، فشار دیپلوماتیک متحد و برنامههای آموزشی برای زنان، طالبان را در برابر نقض حقوق زنان پاسخگو کند و از اقدامات عملی و مستمر برای تغییر رفتار آنها اطمینان حاصل کند.»
یک باشنده فراه میگوید: «این نشستهایی که اخیرا اینها برگزار میکنند نتیجه بخش نیست. وقتی میبینند نتیجه بخش نیست باید با رهبران فعلی افغانستان (طالبان) گفتگو کنند تا یک راهکار خوب بهدست بیاورند نه اینکه بین خود نشست برگزار کنند و بعد از آن برای ما اعلامیه بدهند که به حالت ما متاثر هستند.»
در بخش برنامههای ملل متحد آمده است که هشتادمین مجمع عمومی ملل متحد، با تاکید برای موارد صلح، توسعه و حقوق بشر، تا پنج روز دیگر آغاز میشود. این نشست از ۱۸ سنبله ۱۴۰۴ برابر با ۹ سپتمبر ۲۰۲۵ آغاز شده و تا ۱۷ سنبله ۱۴۰۵ برابر با ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ ادامه خواهد داشت.نشست در مقر ملل متحد در نیویورک برگزار میشود.
در عین حال، شماری از فعالان حقوق بشر میگویند این نشست فرصتی مهم برای جامعه جهانی است تا به شکل جدیتر درباره وضعیت حقوق بشر در افغانستان و به ویژه وضعیت زنان و دختران گفتوگو کند.
مولوده توانا، فعال حقوق بشر، میگوید: «قرار است تا در آینده نزدیک هشتادمین مجمع سازمان ملل متحد، سازمان ملل متحد نشستی را برگزار کند و اگر اقدامی بخواهند انجام دهند بخاطر مردم و وضعیت زنان در افغانستان جا دارد تا جندر آپارتاید را در افغانستان به رسمیت بشناسند.»
طالبان با برگشت بهقدرت در چهار سال اخیر، محدودیتها و ممنوعیتهای جدی را بر آموزش، تحصیل، کار و حتا گشتوگذار آزادانه زنان و دختران وضع کردند. فعالان حقوقبشر، این محدودیتها و ممنوعیتهای را مصداق آپارتاید یا تبعیض جنسیتی دانسته و از ملل متحد پیوسته خواستهاند تا آپارتاید یا تبعیض جنسیتی در افغانستان را بهرسمیت بشناسد.
