گروهی از بازیکنان پیشین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان که پس از تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱ به تبعید رفتند، اکنون در انگلستان با برگزاری کمپ شناسایی فیفا بار دیگر به میدان بازگشتهاند.
در گزارشی خبرگزاری رویترز نوشته این رویداد برای بازیکنان تنها یک تمرین ورزشی نبود، بلکه نمادی از مقاومت و امید است. آنان با وجود سختیهای مهاجرت و محرومیت از بازی در وطن، فوتبال را به عنوان صدای اعتراض و آزادی خود حفظ کردهاند.
الهه صفدری، دروازهبان پیشین تیم ملی، به رویترز گفت: «وقتی طالبان آمدند، مجبور شدم وسایل ورزشی و جامهایم را بسوزانم و حسابهای اجتماعیام را پاک کنم، چون بازی فوتبال برای زنان جرم بود. امروز بعد از چهار سال، برگشتن به میدان برایم پر از عشق و شادی است.»
کمپ شناسایی که در «سنت جورج پارک» انگلستان برگزار شد، آخرین مرحله از برنامه فیفا برای تشکیل تیم ۲۳ نفره زنان پناهنده افغانستان است. این برنامه به رهبری پولین هامیـل، مربی اسکاتلندی، سازماندهی شده و به گفته جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، «گامی مهم در مسیر درست» خوانده میشود.
نجمه عارفی، یکی دیگر از بازیکنان که در ۱۸ سالگی کابل را ترک کرده، به خبرگزاری رویترز گفت: «یک سگ در کوچههای کابل بیشتر از یک زن حق دارد. ما میخواهیم از فوتبال استفاده کنیم تا صدای دختران افغانستان باشیم و نشان بدهیم که فراموش نشدهاند. حتی اگر جهان چشمهایش را ببندد، ما هنوز اینجا هستیم و نمیترسیم.»
در حالیکه تیم ملی مردان افغانستان همچنان با نام کشور در رقابتهای بینالمللی شرکت میکند، فدراسیون فوتبال تحت کنترول طالبان ورزش زنان را به طور کامل ممنوع ساخته است. صفدری تأکید کرده که هدف زنان افغانستان فراتر از کمپها است: «ما میخواهیم فیفا ما را به رسمیت بشناسد و اجازه دهد افغانستان در تبعید نمایندگی شود.»
با وجود دشواریهای زندگی در غربت، این بازیکنان میگویند فوتبال برایشان دوباره امید آفریده است؛ امیدی که میتواند نه تنها برای آنان، بلکه برای هزاران دختر افغان محروم از آموزش و ورزش در داخل کشور الهامبخش باشد.
