امروز، هفتم اسد، روز ملی پرچم افغانستان است؛ اما سه سال میگذرد که با سقوط دولت پیشین، این روز در کشور گرامی داشته نمیشود.
برخی شهروندان کشور میگویند که پرچم سیاه، سرخ و سبز برایشان نماد همبستگی و هویت ملی است.
هرچند امروز در داخل کشور اثری از آن دیده نمیشود، اما جامعه جهانی — بهجز روسیه — همچنان آن را در محافل رسمی و رقابتهای جهانی، از جمله در میدانهای ورزشی، بهرسمیت میشناسد.
دولت پیشین افغانستان، هفتم اسد را روز ملی پرچم اعلام کرده بود. اما با بازگشت طالبان به قدرت، طی سه سال گذشته از این روز در کشور هیچگونه بزرگداشتی نشده است.
بهتازگی منابع محلی در ولایت پکتیا به آمو گفتهاند که طالبان به برخی ورزشکاران هشدار دادهاند از پوشیدن لباسهایی که نشان پرچم سهرنگ دارد، خودداری کنند.
تمنا سلطانی، یکی از شهروندان کشور، میگوید:«پرچم ما را ربودند، اما عشق ما را نه. هر مادر افغان، هر کودک خاموش، هر معلم بیمکتب هنوز این پرچم را در دل دارد. ما گریه میکنیم، اما ناامید نیستیم. روزی که عدالت به این سرزمین برگردد، پرچم ما دوباره برخواهد خاست.»
با بازگشت طالبان به قدرت، طی نزدیک به چهار سال گذشته، آنها پیوسته تلاش کردهاند تا پرچم سفید خود را جایگزین پرچم رسمی سهرنگ افغانستان در سطح جهانی بسازند؛ اما به باور کارشناسان روابط بینالملل، نبود مشروعیت ملی و بینالمللی طالبان، مانع تحقق این هدف شده است.
نرگس دولتشاهی، شهروند دیگر، میگوید:«امروز، هفتم اسد، روز ملی پرچم افغانستان است؛ اما پرچم سهرنگ ما دیگر بر فراز بامها نیست. آن را از دست ما گرفتند، از میدانها پاک کردند، اما از دلهای ما نه. این پرچم، نماد درد، ایستادگی و هویت ماست. هنوز در قلب میلیونها افغان زنده است. ما با اشک، با خاموشی، اما با امید، این روز را گرامی میداریم.»
براساس یافتههای یک گزارش پیشین آمو، افغانستان در ۱۰۵ سال اخیر، دوازده بار تغییر کامل یا جزئی در پرچم خود را تجربه کرده است.
اکنون، افزون بر کنار گذاشتن پرچم سهرنگ، سرود ملی افغانستان نیز بهدستور طالبان از ساختار رسمی کشور حذف شده است. با اینهمه، پرچم ملی سهرنگ افغانستان شاید تنها پرچمی در جهان باشد که در حالیکه در سرزمین خودش ممنوع شده، در سازمان ملل، بازیهای المپیک و محافل بینالمللی برافراشته باقی مانده است.
