امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، روز چهارشنبه در نشست خبری در کابل تأیید کرد که تلاشها برای آزادی پیتر و باربی رینولدز، زوج بازداشتشده بریتانیایی جریان دارد، اما این روند هنوز بهگونه کامل به نتیجه نرسیده است.
او در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره سرنوشت این دو شهروند بریتانیایی گفت:«ما در حال بررسی قضیه هستیم، تمام حقوق انسانی آنها رعایت شده و گاهگاهی تماسهایی هم با خانوادههایشان داشتهاند. البته هنوز روند به پایان نرسیده است.»
پیتر رینولدز (۸۰ ساله) و همسرش باربی رینولدز (۷۶ ساله) که از چند سال پیش در افغانستان اقامت داشتند، در اوایل مارچ ۲۰۲۴ از سوی استخبارات طالبان در ولایت بامیان بازداشت و سپس به کابل منتقل شدند.
این زوج که در امور بشردوستانه و آموزش کودکان و زنان در مناطق دورافتاده فعالیت میکردند، پس از بازداشت بدون تفهیم اتهام و طی مراحل قانونی، برای ماهها در بازداشتگاه امنیتی طالبان نگهداری میشوند.
پسر این زوج، جاناتان رینولدز، در گفتوگو با رسانههای بریتانیایی گفته است که پدر و مادرش به فعالیتهای آموزشی با مجوز رسمی مشغول بودند و همواره با جوامع محلی همکاری داشتند.
ملل متحد بهتازگی هشدار داده است که وضعیت صحی این دو شهروند بریتانیایی بهشدت رو به وخامت گذاشته است.
پیتر رینولدز به بیماری پارکینسون مبتلا است، دچار لرزشهای شدید، تشنج و اختلالات عصبی شده، و همسرش نیز به کمخونی و سوءتغذیه مبتلا است.
اداره هماهنگی کمکهای بشری ملل متحد (اوچا) در بیانیهای رسمی اعلام کرده است که اگر این زوج فوراً به خدمات صحی مناسب دسترسی پیدا نکنند، جانشان در خطر است.
کارشناسان ملل متحد از طالبان خواسته تا زمینه انتقال آنان به شفاخانه غیرنظامی و آزادی فوریشان را فراهم کنند.
سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا نیز اعلام کرده است که این کشور از خانواده بازداشتشدگان حمایت میکند و در تماس با طالبان قرار دارد.
به گفته او به دلیل نبود نمایندگی دیپلماتیک بریتانیا در کابل، تماسها از راه دور و از طریق متحدان بینالمللی یا کانالهای غیررسمی انجام میشود.
جاناتان رینولدز در سخنانش تأکید کرده که قاضی طالبان، والدین او را بیگناه دانسته و با وجود نبود هیچگونه مدرک علیه آنان، همچنان در زندان نگهداری میشوند.
او همچنین گفت که مادرش حتی در جریان بازجویی به صورت دستی دستخطی امضا کرده، بدون اینکه مفاد آن را بداند، چرا که به زبان پشتو یا دری مسلط نیست.
بازداشت طولانی و بدون حکم قضایی این زوج، واکنشهای بسیاری از نهادهای حقوق بشری، مدافعان حقوق بشر و جامعه مدنی افغانستان را نیز برانگیخته است.
فعالان میگویند این رویکرد طالبان نشانهای از نبود حاکمیت قانون و بیتوجهی به تعهدات بینالمللی حقوق بشری است.
در همین حال، بیبیسی به نقل از منابع نزدیک به طالبان گزارش داده است که احتمال آزادی این زوج در نتیجه میانجیگریهای دیپلماتیک وجود دارد، اما هنوز توافقی رسمی میان طرفین حاصل نشده است.
این زوج پیش از بازداشت، در چندین ولایت به ویژه بامیان و دایکندی، پروژههای آموزشی برای زنان و اطفال راهاندازی کرده بودند. فعالیتهایی که به گفته نزدیکانشان، با رضایت مقامهای محلی طالبان انجام میشد؛ اما پس از تغییر سیاستهای سراسری این گروه در قبال آموزش زنان، تمامی پروژههای آنان نیز متوقف شد.
