برنامه اسکان بشری ملل متحد میگوید روند شهرنشینی در افغانستان بهگونه بیسابقه در حال افزایش است، اما زیرساختهای شهری این کشور آمادگی لازم برای پاسخگویی به این رشد را ندارند.
این نهاد اعلام کرده است که در سال ۱۹۵۰ تنها یک تن از هر ۲۰ شهروند افغانستان در مناطق شهری زندگی میکرد.
به گفته این برنامه این رقم در سال ۲۰۲۲ به یک تن از هر چهار تن افزایش یافته و پیشبینی میشود که تا سال ۲۰۶۰ نیمی از جمعیت افغانستان یعنی در هر دو تن یک تن در شهرها زندگی کنند.
با این حال، برنامه اسکان بشری ملل متحد هشدار داده است که نبود برنامهریزی مناسب شهری و مدیریت ناکارآمد سبب رشد سریع و بیرویه شهرکهای غیررسمی در سراسر افغانستان شده است.
در اعلامیه این نهاد آمده است: «شهرهای افغانستان هنوز برای این تغییر بزرگ آمادگی ندارند. ما باید همین حالا دست به کار شویم تا از شهرنشینی بهعنوان یک محرک مثبت برای توسعه و تغییر بهره بگیریم.»
قابل ذکر است که افزایش جمعیت شهری بدون مدیریت و زیربنای مناسب، میتواند چالشهای بزرگی چون کمبود مسکن، دسترسی محدود به خدمات، و گسترش فقر شهری را بههمراه داشته باشد.
