یک گزارش اختصاصی تلویزیون آمو نشان میدهد که در ولسوالی زندهجان هرات، دهها کوره خشتپزی در میان زمینهای بکر و حاصل خیز ساخته شدهاند.
این کورهها که در میان کشتزارها و زمینهای حاصلخیز ساخته شدهاند، ۷ تا ۱۰ کیلومتر از مرکز ولسوالی زندهجان فاصله دارند.
اطلاعات آمو نشان میدهند که شماری از مالکان زمینها، برای بدست آوردن سود زیاد، زمینهای خود را برای ۳ تا ۵ سال در اختیار کورهداران قرار دادهاند.
اما کشاورزان در زندهجان میگویند که با ایجاد این کورهها، بخش زیادی از حاصلاتشان نابود شدهاست.
محمد موسی، کشاورز میگوید: «زمانی که گرد و دود تولید شده از کورهها بر کشتزارها مینشینند، حاصلات را از بین میبرند. این دودها باعث نابودی محصولات زراعتی میشوند و گیاهان را به بیماری شُل مبتلا میسازند. از روزی که این کورهها ساخته شدهاند، ما حتا نمیتوانیم در اینجا با آرامش نان بخوریم. افراد غیربومی به این منطقه آمدهاند و زورگویی میکنند.»
باشندگان ولسوالی زندهجان میگویند که موجودیت این کورههای خشتپزی، سبب نابودی بخشی از سرسبزی و زیباییهای طبیعی این ولسوالی نیز شدهاست.
آنان میگویند که ولسوالی زندهجان، بستر مناسب برای رشد گیاهان و محصولات ارزشمندی مانند زعفران، انجیر و پرورش کرم ابریشم است و فعالیتهای این کورهها، حاصلخیزی زمینها و تولید این محصولات را سخت زیان میرسانند.
غلام سعید، باشنده ولسوالی زندهجان افزود: «همه میدانند که زمینهای زندهجان برای ایجاد کورههای خشتپزی حیف هستند؛ زیرا در این ولسوالی گیاهان و محصولات کمیاب و ارزشمندی مانند زعفران، انجیر و کرم ابریشم پرورش مییابند. از حکومت و مردم تقاضا میکنم که هرچه زودتر این کورهها را جمعآوری کنند، در غیر آن، زیباییها و حاصل خیزی زندهجان از بین خواهند رفت.»
اطلاعات آمو نشان میدهند که شمار زیادی این کورهها، سال گذشته ساخته شدهاند.
نزدیکی ولسوالی زندهجان به شهر هرات و داشتن خاک مناسب، پاک و عاری از ریگ، از علتهای علاقمندی کورهداران به سرمایهگذاری در این ولسوالی است.
اما آگاهان بخش کشاورزی، این کار را همچون مرگ سرسبزی و حاصلخیزی زمینهای زندهجان میدانند و هشدار میدهند که ادامه فعالیت این کورهها، پیامدهای جبران ناپذیری برای محیط زیست و کشاورزی این ولسوالی خواهد داشت.
