۱۱۵ پناهجوی افغانستان در قرغیزستان میگویند با گذشت بیش از دو دهه، هنوز وضعیت حقوقی روشنی ندارند و در شرایطی از «عدم قطعیت دائمی» زندگی میکنند.
بر اساس اطلاعات موجود، این پناهجویان در این کشور از سوی کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان بهعنوان پناهنده به رسمیت شناخته شدهاند، اما در چارچوب قوانین داخلی قرغیزستان، هنوز وضعیت اقامت پایدار یا حقوقی مشخصی برای آنان تعریف نشده است.
به گفته این افراد، نبود وضعیت قانونی روشن باعث شده که آنان نه به حقوق کامل اقامت دسترسی داشته باشند و نه مسیر مشخصی برای ادغام در جامعه میزبان یا انتقال به کشور ثالث پیشرویشان باشد.
شماری از این پناهجویان میگویند طی سالهای گذشته، هیچ برنامه عملی و مؤثری برای حل وضعیت آنان اجرا نشده و این بلاتکلیفی طولانیمدت بر جنبههای مختلف زندگیشان تأثیر گذاشته است.
به گفته آنان، در این مدت نسلهای جدیدی در این شرایط متولد و بزرگ شدهاند؛ نسلی که بهدلیل محدودیتهای موجود، با کمبود فرصتهای آموزشی و شغلی روبهرو بوده است.
این پناهجویان میافزایند نبود جدول زمانی مشخص و راهحل پایدار، زندگی آنان را در حالت تعلیق نگه داشته است.
در همین حال، موضوع پیامدهای حقوقی و انسانی بلاتکلیفی طولانیمدت پناهندگان بار دیگر در سطح بینالمللی مورد توجه قرار گرفته و بر ضرورت یافتن راهحلهای پایدار برای چنین پروندههایی تأکید شده است.
این پناهجویان از جامعه جهانی، دولتهای کمککننده و نهادهای بشردوستانه خواستهاند که برای پایان دادن به وضعیت فعلی، اقدامهای عملی و مؤثر انجام دهند.
