امنیت

ملل متحد: بیش از ۹۴۰۰۰ تن در نتیجه درگیری‌ها در مرز آواره شده‌اند

استیفان دوجاریک سخنگوی ملل متحد

استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل ملل متحد، گفته است که تشدید درگیری‌های مرزی میان طالبان و پاکستان، باعث آوارگی گسترده غیرنظامیان و افزایش نیازهای بشردوستانه در مناطق مرزی شده است.

به گفته او، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه ملل متحد (اوچا) هشدار داده است که این درگیری‌ها از اواخر ماه فبروری ادامه داشته و شامل گلوله‌باران، حمله‌های هوایی و درگیری‌های مسلحانه در امتداد مرز دو طرف می‌شود.

بر اساس این گزارش، در نتیجه این وضعیت، بیش از ۹۴۰۰۰ تن در ولایت‌های خوست، کنر، ننگرهار، پکتیا، پکتیکا و نورستان در افغانستان آواره شده‌اند.

ملل متحد گفته است که صدها خانه در مناطق مرزی تخریب یا آسیب دیده و ده‌ها مرکز صحی و مکتب نیز ویران یا غیرقابل استفاده شده‌اند.

این سازمان افزوده است که زیرساخت‌های غیرنظامی به‌شدت آسیب دیده و روند خدمات‌رسانی بشردوستانه با چالش روبه‌رو شده است.

او همچنین در مشت خبری خود افزود که صدها غیرنظامی در جریان این درگیری‌ها کشته و زخمی شده‌اند.

به گفته این سازمان در تازه‌ترین موارد، یک زن در ولسوالی دانگام ولایت کنر در اثر گلوله‌باران جان باخته و در سوی دیگر مرز، سه نفر در ایالت خیبر پختونخوا پاکستان بر اثر گلوله‌باران از خاک افغانستان کشته شده‌اند.

آقای دوجاریک تاکید کرده است که در کنار آن، منابع آموزشی تأیید کرده‌اند که یک مکتب در ولایت کنر هدف حمله قرار گرفته و با وجود نداشتن تلفات جانی، خسارات سنگینی به آن وارد شده است.

ملل متحد گفته است که با وجود بازگشایی یک مسیر تدارکاتی میان ولسوالی ناری در کنر و ولسوالی کامدیش در نورستان پس از دو ماه، مأموریت‌های میدانی این سازمان به دلیل نگرانی‌های امنیتی همچنان متوقف است.

همچنین گذرگاه‌های مرزی میان افغانستان و پاکستان در بسیاری از مناطق بسته باقی مانده‌اند.

بر اساس این گزارش، حدود ۱۶۰ هزار تن در مناطق مرزی با ناامنی غذایی روبه‌رو هستند، نزدیک به ۹۰ هزار تن دسترسی خود به خدمات صحی را از دست داده‌اند و حدود ۱۲ هزار دانش‌آموز نیز از آموزش محروم شده‌اند.

ملل متحد همچنین نسبت به ادامه خطرات امنیتی هشدار داده و گفته است که تهدید مواد منفجره باقی‌مانده از جنگ و افزایش خشونت مبتنی بر جنسیت همچنان از نگرانی‌های جدی در مناطق آسیب‌دیده است.

دوجاریک تأکید کرده است که حفاظت از غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی باید در اولویت قرار گیرد و دسترسی امن و پایدار برای کمک‌های بشردوستانه به افراد نیازمند باید تضمین شود.