کمیشنری عالی پناهندگان ملل متحد میگوید که ریاست یک سازوکار مهم این نهاد برای هماهنگی کمکها به پناهجویان افغانستان از هالند به سوئیس واگذار شده است.
به گفته این نهاد، «سازوکار حمایت از راهبرد راهحلها برای پناهجویان افغانستان» در نشستی با حضور مقامهای ارشد و نمایندگان سازمان ملل متحد بر تقویت هماهنگی منطقهای و پاسخ به الگوهای در حال تغییر مهاجرت تمرکز داشت.
محور اصلی این گفتوگوها، معرفی رویکرد تازه با عنوان «رویکرد مبتنی بر مسیر» بود؛ چارچوبی که برای مدیریت حرکت پناهجویان و پناهجویان در مسیرهای مهاجرتی در جنوبغرب آسیا طراحی شده است.
هدف این رویکرد، رسیدگی به چالشهایی است که افراد بیجا شده در مراحل مختلف سفر—از خروج تا عبور و احتمال بازگشت—با آن روبهرو هستند.
مقامهای ارشد سازمان ملل و نهادهای بینالمللی، بهشمول کمیشنری عالی پناهندگان، سازمان بینالمللی مهاجرت و هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان، عناصر کلیدی این راهبرد را تشریح کردند.
گسترش مسیرهای امن مهاجرت و بهبود سازوکارهای بازگشت و ادغام مجدد از مسائل بحث در این نشست بوده است.
به گفته این نهاد، شرکتکنندگان از ادغام این رویکرد تازه در چارچوب این سازوکار پشتیبانی کردند و آن را راهکاری عملی برای هماهنگی کمکها در سطح منطقهای و پاسخگویی همزمان به نیازهای بشردوستانه و درازمدت دانستند.
نمایندگان هالند، که ریاست پیشین را بر عهده داشت، به پیشرفتهایی از جمله فعالسازی دوباره گروههای هماهنگی محلی در افغانستان و ایران، بهبود گفتوگوهای منطقهای و تقویت گردآوری دادهها درباره روندهای جابهجایی اشاره کردند.
در این نشست سوئیس بهعنوان رئیس تازه، اولویتهای خود را برای سال آینده تشریح کرده که شامل تقویت همکاری میان کشورهای مبدأ، مسیر و مقصد، حفظ توجه جهانی به مسئله جابهجایی و پیشبرد اجرای «رویکرد مبتنی بر مسیر» است.
این سازوکار اصلی منطقهای برای هماهنگی کمکها به پناهجویان، بهویژه در کشورهای میزبان همسایه و داخل افغانستان، بهشمار میرود. این تغییر در رهبری در حالی صورت میگیرد که جابهجایی مهاجران همچنان تحت تأثیر فشارهای اقتصادی، نگرانیهای امنیتی و محدودیت فرصتهای بازگشت قرار دارد.
سازوکار راهحلهای راهبردی برای پناهندگان افغانستان از سال ۲۰۲۳ بهعنوان بخشی از تلاشهای گسترده جامعه جهانی برای رسیدگی به بحران انسانی در افغانستان مطرح شده است.
در همان سال، ملل متحد چارچوب راهبردی خود برای افغانستان در دوره ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ را نیز معرفی کرد که در آن، رویکرد کلی برای پاسخ به نیازهای اساسی مردم افغانستان تشریح شده بود.
این چارچوبها بر ارائه کمکهای بشردوستانه در شرایطی تمرکز دارند که محدودیتها، بهویژه برای زنان و دختران، افزایش یافته و دسترسی به خدمات اساسی با چالشهای جدی روبهرو شده است.
