امنیت

جوان امریکایی که قصد پیوستن به داعش خراسان و سفر به افغانستان را داشت به زندان محکوم شد

عکس از آرشیف

یک دادگاه فدرال ایالات متحده حمزه مشکور، شهروند امریکا، که قصد پیوستن به داعش شاخه خراسان و سفر به افغانستان را داشت، روز پنجشنبه هفته گذشته به سه سال زندان و نظارت مادام‌العمر پس از آزادی محکوم کرد.

او که اهل کلورادو است، در سال ۲۰۲۳ میلادی از سوی پولیس ایالات متحده در میدان هوایی بین‌المللی «دنور» بازداشت شد و اکنون ۲۰ سال دارد.

این شهروند ایالات متحده به اتهام «هراس‌افکنی» که بر او و مرتبط به برنامه‌اش وارد شده بود، اعتراف کرده است.

رجینا ام رودریگز، قاضی فدرال امریکا، گفته است: «متأسفانه ما در وضعیت جنگی هستیم و تهدیدهای تروریستی نفرت‌انگیز، ترسناک و خطرناک هستند. باید پیام روشنی به جامعه داده شود که چنین مواردی تحت هیچ شرایطی قابل تحمل نیست.»

بر بنیاد گزارش‌های رسانه‌های امریکایی، حمزه مشکور پیش از بازداشت، تلاش داشت که با یک تکت یک‌طرفه به امارات متحده عربی سوار هواپیما شود.

دادستان‌های فدرال ایالات متحده با این باور که او قصد سفر به افغانستان برای پیوستن به داعش خراسان را داشت، او را به «تلاش برای ارائه حمایت مادی یا منابع به یک سازمان تروریستی خارجی» متهم کرده‌اند.

در این گزارش‌ها آمده است، زمانی که داعش پس از خروج نیروهای امریکایی در خزان ۲۰۲۱ میلادی دوباره وارد افغانستان شد، مشکور که در آن زمان نوجوان بود، این خبر را نوعی «مداخله الهی» تلقی کرد. او که سال‌ها از آزار جسمی و روحی رنج برده بود، از فکر خودکشی منصرف شد و به جای آن رؤیای پیوستن به داعش را در سر پروراند.

محققان فدرال از سال ۲۰۲۲ میلادی و پس از دریافت گزارشی از فعالیت مشکوک در اسنپ‌چت، او را زیر نظر گرفتند.
در فضای شبکه‌های اجتماعی، مشکور در یک «اتاق پژواک» قرار گرفت و به افراد وابسته به داعش و همچنین مأموران مخفی «اف‌بی‌آی» گفت که می‌خواهد خود را وقف اهداف این گروه کند.

طبق اسناد مربوط به بازداشت او، مشکور به یک خبرچین گفته بود که خانواده‌اش از افغانستان به امریکا مهاجرت کرده‌اند. او برای پیوستن به داعش واکسن‌های سفر تهیه کرده و درباره استفاده از ارز دیجیتال مطالعه کرده بود.

محققان گفته‌اند مشکور به خبرچین گفته بود که امیدوار است همسر پیدا کند و برای داعش بجنگد، اما همچنین حاضر است به عنوان «شهید» کشته شود یا در داخل ایالات متحده حمله‌ای انجام دهد.

لورا کرامر-بابیچ، یکی از دادستان‌های امریکا، این ادعا را رد کرد که مأموران فدرال او را صرفاً به دام انداخته‌اند. او گفت: «آن‌ها او را برادر خطاب می‌کردند و از جمله‌های محبت‌آمیز استفاده می‌کردند که در تلاش برای جذب حامیان رایج است؛ اما هدف این نبود که حمایت او را ایجاد کنند، بلکه می‌خواستند ببینند او با این حمایت چه قصدی دارد.»

اما کاترین استیمسون، وکیل مدافع مشکور، این توصیف دولت از موکلش به عنوان یک تروریست را رد کرده است. او گفت: «اگر بازداشت نمی‌شد، این فرد که حتی از کمپینگ در اورگرین هم نمی‌توانست برود، ظرف یک روز برمی‌گشت چون دچار شوک فرهنگی شدید می‌شد. تمایل او برای پیوستن به داعش با توانایی واقعی‌اش بسیار متفاوت است.»

استیمسون همچنین اشاره کرده که مادر مشکور تکت سفر او به امارات متحده عربی را تهیه کرده بود تا به او در یافتن همسر کمک کند، که در خانواده‌شان امری معمول بوده است.

او افزود وقتی از مشکور پرسیده شد چگونه از امارات به افغانستان خواهد رفت، گفته بود از قنسولگری تکت می‌گیرد، ظاهراً با این تصور که دولت برایش سفر را ترتیب می‌دهد.

به دلیل ماهیت اتهام، مشکور ۴۴۱ روز را در سلول انفرادی گذراند، شرایطی که وکیلش آن را شبیه «شکنجه» توصیف کرده است. پس از انتقال به یک مرکز درمانی و تشخیص اوتیسم و دریافت دارو، گفته شد که وضعیت او بهبود یافته است.

استیمسون گفت از میزان منابعی که دولت صرف تعقیب او کرده، در حالی که او هنوز زیر سن قانونی بوده، شگفت‌زده شده است. او افزود امیدوار است ۱۰ سال دیگر به دادگاه بازگردد و درخواست لغو نظارت پس از آزادی را بدهد.

او گفت: «او حتی دست به ترموستات نمی‌زند چون به اینترنت وصل است و اجازه استفاده از اینترنت ندارد.»

مشکور در صحبت با دادگاه به کودکی پرتنش خود اشاره کرد که در آن با آزار خانوادگی و زورگویی در مکتب روبه‌رو بوده است. او گفت: «وقتی ۱۳ ساله بودم، نفرت و کینه را پذیرفتم. برای دفاع از خودم به چیزی تاریک‌تر تبدیل شدم.»

پس از درمان‌های روانی، او افزوده که اکنون احساس تعلق دارد و امیدوار است روزی وارد نیروهای پولیس ایالات متحده شود. او گفت: «اکنون می‌توانم درک کنم که یک امریکایی هستم و می‌توانم کشوری را که در آن متولد و بزرگ شده‌ام بپذیرم.»

او حتی از مأموران فدرال تشکر کرده و افزوده است: «از مأمورانی که مرا بازداشت کردند ممنونم، چون این همان هشداری بود که زندگی‌ام را نجات داد.»

در نهایت، قاضی رودریگز حکمی بین درخواست وکیل مدافع (آزادی با احتساب زمان سپری‌شده) و درخواست حداکثری دولت (۶۰ ماه زندان) صادر کرد و گفت این پرونده یکی از دشوارترین مواردی بوده که با آن روبه‌رو شده است. او افزود: «حتی در سنین جوانی، شما همچنان مسئول اعمال خود هستید.»