همزمان با افزایش روند بازگشت مهاجران از ایران و پاکستان، برخی از خانوادههای بازگشته در ولسوالی دامان ولایت قندهار میگویند که در نبود سرپناه، خدمات بهداشتی و زمینههای آموزشی با چالشهای جدی دستوپنجه نرم میکنند.
آنان تأکید دارند که با فرارسیدن ماه رمضان، نگرانیها درباره تأمین نان شب و نیازهای اولیهشان بیش از پیش افزایش یافته است.
در یکی از بخشهای ولسوالی دامان ولایت قندهار جایی که شماری از مهاجران بازگشته از پاکستان به کشور حضور دارند، نبود خدمات اولیه زندگی، مرکزهای درمانی، مکتب و سرپناه مناسب از مهمترین چالشهای آنان به شمار میرود.
به گفته آنان، تا هنوز کمکهای حیاتی و دوامدار دریافت نکردهاند و هر روز زندگی برایشان دشوارتر میشود.
محمد جان، یکی از مهاجران بازگشته، میگوید:«زمین از کسی دیگر است، این خیمههای پاره را خود ما ایستاد کردیم. با ما هیچ کمکی صورت نگرفته است. در آغاز که آمدیم، تنها ۱۲ هزار افغانی کمک کردند.»
برخی دیگر از این مهاجران بازگشته با بیکاری گسترده و چالشهای اقتصادی نیز روبهرو هستند و میگویند حتا توان تهیه نان شب و روز خود را ندارند.
گلجان، مهاجر بازگشته، میگوید:
«ما با مشکلات زیاد روبهرو هستیم. از یک طرف باران میبارد و خیمهها هم پاره است، لباسها و تمام وسایل ما تر شدهاند. برای نان شب حیران هستیم. باید با ما یک کمکی صورت بگیرد.»
افزون بر این، با فرارسیدن ماه رمضان، نگرانیها در میان این خانوادهها افزایش یافته است. آنان میگویند با کمبود مواد خوراکی و امکانات اولیه روبهرو هستند و در تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی با دشواریهای جدی مواجهاند.
خانمحمد، یکی دیگر از مهاجران بازگشته، میگوید:«از مسوولان میخواهیم به هر شکلی که میشود با ما کمک کنند. رمضان هم فرا رسیده و ما هیچ چیزی نداریم. در مشکل هستیم.»
با این حال، خانوادههای بازگشته در ولسوالی دامان ولایت قندهار همچنان در انتظار حمایت فوری هستند. نبود سرپناه مناسب، دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و آموزشی و کمبود مواد غذایی، زندگی روزمره آنان را با چالشهای جدی روبهرو کرده است.
آنان از مسوولان میخواهند تا هرچه زودتر برای تأمین نیازهای اولیهشان اقدام کنند و در ماه رمضان، گامی برای کاهش نگرانیهایشان بردارند.
