برخی از دکانداران در ولسوالی خاکافغان ولایت زابل میگویند که کار و بارشان نسبت به گذشته بهگونه چشمگیری کاهش یافته است. به گفته آنان، قدرت خرید مردم کم شده و میزان فروش روزانه به شدت پایین آمده است.
شماری از این دکانداران میگویند که فروشات روزانهشان به ۲۰۰ تا ۳۰۰ افغانی کاهش یافته است.
ثمرگل، که در یکی از گوشههای ولسوالی خاکافغان دکان کوچک مواد غذایی دارد، میگوید باشندگان این ولسوالی به دلیل وضعیت بد اقتصادی، توان خرید ندارند. او میگوید که روزانه بیش از ۲۰۰ افغانی فروش ندارد.
ثمرگل، دکاندار، میگوید: «کار و بار خیلی خراب است، هر طرف را که میبینم خوب نیست. روغن، برنج و آرد فروش ندارد، حتی اجناس مربوط به کودکان هم خریداری نمیشود. روزانه دو صد افغانی هم فروش ندارم. این آردها را که میبینید، یک ماه میشود آوردهام اما کسی نمیخرد.»
از سوی دیگر، شماری از باشندگان ولسوالی خاکافغان میگویند که وضعیت اقتصادیشان به شدت وخیم است و توان خرید مواد غذایی را ندارند. به گفته آنان، حتی خانوادههایی هستند که نان خشک برای خوردن ندارند.
غیاثالدین، باشنده دیگر زابل، میگوید: «مردم پول ندارند که چیزی بخرند. داخل دکان مواد غذایی میشوند و دوباره بدون خرید بیرون میآیند. وضعیت اقتصادی مردم خیلی خراب است و هیچ زندگی خوبی ندارند.»
عبدالله، باشنده زابل، میگوید: «آرد نداریم، به خدا قسم. خانوادههایی هستند که شب دست خالی به خانه برمیگردند. مردم گرسنه و تشنهاند و بیخی به آخر خط رسیدهاند. بعضی خانوادهها حتی نان شام ندارند.»
منابع محلی در ولایت زابل میگویند که همزمان با قطع کمکهای خارجی، میزان فقر و گرسنگی در این ولایت افزایش یافته است. به گفته این منابع، افزایش بیکاری و اخراج مهاجران نیز از عوامل اصلی تشدید بحران معیشتی در زابل به شمار میرود.
