باشندگان هلمند: کودکان ما از آموزش و بیماران از درمان محروم‌اند

شماری از باشندگان ولسوالی سنگین می‌گویند که نبود مکتب، شفاخانه و جاده‌های معیاری، زندگی روزمره آنان را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است.

آنان تأکید دارند که سال‌ها جنگ سبب تخریب زیربناهای اساسی این ولسوالی شده و تا هنوز هیچ اقدام جدی برای بهبود این وضعیت صورت نگرفته است.

آنان از مسئولان می‌خواهند که به مشکلات این ولسوالی توجه جدی کرده و زمینه دسترسی مردم به خدمات اولیه زندگی را فراهم سازند.

سید احمد، باشنده هلمند می‌گوید: «آرزوی ما این است که این‌جا مکتب جور شود، جاده‌ها جور شود و شفاخانه ساخته شود. این خواست تمام باشندگان ولسوالی سنگین است.»

در این میان رویا، یکی از دانشجویان ولسوالی سنگین، آینده‌ای متفاوت را در سر دارد. او می‌گوید که می‌خواهد داکتر شود و به زنان خدمت کند، اما بسته‌بودن مکتب‌ها برای دختران بالاتر از صنف ششم، راه رسیدن به آرزوهایش را دشوار ساخته است.

رویا، باشنده ولسوالی سنگین افزود: «مکتب می‌روم، بکس و هر چیزی برایم داده‌اند. من می‌خواهم داکتر شوم و برای زنان کار بکنم.»

باشندگان ولسوالی سنگین می‌گویند که ادامه محرومیت از آموزش و خدمات صحی، آینده کودکان و جوانان این ولسوالی را به‌شدت تهدید می‌کند.

آنان تأکید دارند که بازسازی مکتب‌ها، مرکزهای درمانی و جاده‌های ویران‌شده، یک نیاز فوری و حیاتی برای زندگی مردم این ولسوالی است.