بهگزارش خبرگزاری دولتی روسیه (تاس)، یک پزشک و پژوهشگر روس میگوید ولادیمیر لنین، بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی، نه بر اثر مسمومیت یا توطئه سیاسی، بلکه در نتیجه عوارض یک بیماری پیشرفته موسوم به «سیفلیس عصبی–عروقی» جان باخته است.
والری نووسلوف، پزشک متخصص سالمندان، که یادداشتها و گزارشهای پزشکان معالج لنین را بررسی کرده، گفته است علت مستقیم مرگ او خونریزی در ناحیهای از مغز بوده که در بیماران مبتلا به این نوع سیفلیس، پدیدهای شناختهشده به شمار میرود.
به گفته او، درمان لنین در سالهای پایانی زندگیاش بهطور مشخص بر همین بیماری متمرکز بوده و نشانههای بالینی او نیز با این تشخیص همخوانی داشته است.
بر اساس این گزارش، نووسلوف تأکید کرده که تشخیص رسمی اعلامشده پس از مرگ لنین با واقعیتهای پزشکی آن زمان همخوانی نداشته و بخشی از اطلاعات مربوط به بیماری او به دلایل سیاسی منتشر نشده یا دچار حذف و تغییر شده است. او افزوده که اسناد کامل پزشکی لنین برای دههها در دسترس پژوهشگران قرار نداشت و همین موضوع به شکلگیری روایتها و گمانهزنیهای مختلف درباره علت مرگ او دامن زده است.
ولادیمیر لنین در ۲۱ جنوری ۱۹۲۴، در سن ۵۳ سالگی، پس از ماهها بیماری، فلج نسبی و اختلال شدید گفتار درگذشت. مرگ او از همان زمان با شایعات و فرضیههای گوناگون، از جمله احتمال مسمومیت توسط نزدیکان سیاسیاش، بخصوص ژزف ستالین، همراه بوده است.
بهگزارش تاس، این پزشک روس میگوید بررسی اسناد پزشکی موجود نشان میدهد که روند بیماری، نوع درمان و علت نهایی مرگ لنین با الگوی شناختهشده سیفلیس پیشرفته در اوایل قرن بیستم مطابقت دارد؛ دورانی که این بیماری بهدلیل نبود آنتیبیوتیک، در بسیاری موارد مرگبار بوده است.
ولادیمیر لنین، رهبر انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ و نخستین رئیس دولت شوروی، از سال ۱۹۲۲ بهدلیل چندین سکته مغزی از فعالیت سیاسی کنار رفت. وضعیت جسمی او در دو سال پایانی زندگیاش بهطور چشمگیر وخیم شد و اسناد مربوط به بیماری و مرگش برای دههها بهطور کامل منتشر نشد. علت مرگ لنین همواره یکی از موضوعات بحثبرانگیز در تاریخ اتحاد شوروی بوده و روایتهای رسمی و غیررسمی متفاوتی درباره آن مطرح شده است.
