روزنامه «نزویسیمایا گزیتا» روز دوشنبه گزارش داده، چین و پاکستان با وجود تأکیدهای مکرر بر «دوستی همهجانبه» و «برادری آهنین»، با مجموعهای از چالشهای اقتصادی، امنیتی و سیاسی روبهرو شدهاند که میتواند آینده شراکت راهبردی دو کشور را تحت تأثیر قرار دهد.
این روزنامه مینویسد که در اوایل ماه جنوری، وزیر خارجه پاکستان به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک میان دو کشور به پکن سفر کرد؛ سفری که هدف آن تأکید بر تداوم همکاریها، بهویژه در چارچوب «دهلیز اقتصادی چین–پاکستان» بود. با این حال، به نوشته نزویسیمایا گزیتا، پشت این فضای خوشبینانه، نگرانیهای فزایندهای درباره پایداری این پروژه بزرگ دیده میشود.
بر اساس این گزارش، یکی از چالشهای اصلی، افزایش بدهیهای پاکستان به چین است. بخش عمده پروژههای دهلیز اقتصادی با وامهای دولتی چین تأمین مالی شده و این مسئله، فشار قابل توجهی بر اقتصاد بحرانزده پاکستان وارد کرده است.
به گفته این روزنامه، تداوم این وضعیت نه تنها بازپرداخت وامها را با ابهام روبهرو کرده، بلکه انتقادهای داخلی در پاکستان درباره «تله بدهی» چین را نیز افزایش داده است.
نزویسیمایا گزیتا همچنین از عدم توازن شدید در تجارت دوجانبه بهعنوان یک مشکل جدی یاد میکند. به نوشته این روزنامه، صادرات پاکستان که عمدتاً شامل مواد خام و محصولات کشاورزی است، قابل مقایسه با واردات گسترده کالاها و تجهیزات صنعتی از چین نیست؛ موضوعی که در میان بخشی از نخبگان اقتصادی پاکستان، نگرانی از وابستگی بیش از حد به پکن را تقویت کرده است.
در بُعد امنیتی، این گزارش به ناامنی فزاینده در ایالت بلوچستان و مناطق مسیر دهلیز اقتصادی اشاره میکند. به گفته نویسنده، حملههای گروههای مسلح بر اهداف و شهروندان چینی باعث شده پکن خواستار تدابیر حفاظتی شدیدتر شود؛ موضوعی که به نوشته نزویسیمایا گزیتا، گاه با حساسیتهای حاکمیتی اسلامآباد مواجه شده است.
این روزنامه روسی در ادامه مینویسد که بیثباتی سیاسی داخلی در پاکستان، تغییر مکرر دولتها و رقابت میان نهادهای قدرت، پیشبینیپذیری این کشور را بهعنوان شریک راهبردی برای چین کاهش داده و روند اجرای پروژههای مشترک را با تأخیر مواجه کرده است.
به گزارش نزویسیمایا گزیتا، انتظار میرود در سال ۲۰۲۶ روابط چین و پاکستان وارد مرحلهای عملگرایانهتر شود. بر اساس این تحلیل، احتمال دارد تمرکز از وامهای دولتی کلان به سمت سرمایهگذاریهای خصوصی، پروژههای کوچکتر با بازده سریعتر و حوزههایی مانند اقتصاد دیجیتال، انرژی سبز و کشاورزی تغییر کند.
این گزارش میافزاید که چین برای کاهش نارضایتیهای اجتماعی، ناچار خواهد بود حضور خود در پروژههای اجتماعی و محلی در پاکستان را افزایش دهد.
به باور ناظران، در غیر این صورت، مخالفتهای مردمی با پروژههای چینی میتواند به چالشی جدی برای آینده دهلیز اقتصادی چین–پاکستان تبدیل شود.
