با نزدیک شدن به زمستان، خانوادههای آسیبدیده از زمینلرزه در ولایت سمنگان میگویند که همچنان بدون سرپناه و کمکهای حیاتی رها شدهاند. بسیاری از آنها که خانههایشان در زمینلرزه ویران شده، اکنون در چادرهایی سرد و موقت، نگران سلامت کودکان خود هستند.
در ولسوالی خُلم سمنگان در زلزله اخیر بسیاری از خانهها با خاک یکسان شد و ساکنان آن اکنون با سرمای رو به افزایش و آیندهای ناروشن دستوپنجه نرم میکنند. خانوادههای بیجاشده میگویند که با وجود گذشت هفتهها از وقوع زلزله، هنوز کمکهای کافی دریافت نکردهاند.
نبود سرپناه، فشارهای اقتصادی و نبود امکانات ابتدایی زندگی، چالشهایی هستند که این روزها زندگی در مناطق زلزلهزده را دشوارتر کردهاند.
محمد صدیق، یکی از آسیبدیدگان، میگوید: «نه برای ما جایی مانده، نه زندگی؛ هیچ چیزی نمانده. هر کالایی که داشتیم، همهاش از بین رفته و تخریب شده است. فعلاً برای ما یک سرپناه فراهم کنید تا همین روز را سپری کنیم.»
برخی خانوادهها میگویند حتی خیمههای مقاوم در برابر سرما هم در اختیارشان قرار نگرفته و کودکانشان روز و شب را در هوای سرد سپری میکنند.
بیبی آمنه، یکی دیگر از آسیبدیدگان، میگوید: «خیمه دادند، اما خیمههای زمستانی نیست و هوا سرد است. برای زمستان میخواهیم همین خانهها ساخته شود. خواست ما همین است؛ برای کودکان خیمههای گرم فراهم شود.»
آسیبدیدگان از طالبان و نهادهای امدادرسان میخواهند پیش از آنکه سرمای شدید زمستان فرا برسد، برای آنها سرپناهی مناسب فراهم شود.
