بیش از یک ماه میشود که تمام گذرگاههای مرزی میان افغانستان و پاکستان بسته ماندهاند. ادامه این وضعیت، زندگی و کار روزمره هزاران شهروند کشور را با چالشهای جدی روبهرو کرده است.
بسیاری از کسبهکاران در بازارهایی در نزدیکی خط دیورند تاکید دارند که کارشان تا هشتاد درصد کاهش یافته است. آنان میگویند که فروشاتشان بهگونه نگرانکنندهای کاهش یافته است.
از سوی دیگر، کاهش ورود مواد وارداتی نیز چالش جدی دیگری است. برخی دکاندار اثرهای بسته ماندن این گذرگاهها را بر کار و بار شان چنین فشرده می سازند.
یک دکاندار میگوید: «سابق صد فیصد کار میکردیم، حالا فقط بیست فیصد مانده.»
دوکاندار دیگر میگوید: «کارها بسیار کم شده. کانتینر بسیار کم میآید؛ در حدود ده تا پانزده کانتینر در هفته. سابق که بود، کانتینر زیاد میآمد و کار هم زیاد میشد.»
افزون بر این، برخی بازرگانان نیز تأکید دارند که بستهبودن گذرگاهها سبب شده اجناسشان در مرزها متوقف شود و زیان سنگینی به آنها وارد شود.
یکی از بازرگانان میگوید: «این راه کاملاً بند است. وقتی راه باز بود، تمام اجناس از همین دروازه صادر میشد. حالا همهچیز گیر مانده و روزگار خراب شده.»
با ادامه بستهماندن گذرگاههای مرزی، شهروندان و کسبهکاران با مشکلات اقتصادی و محدودیتهای شدیدی در تامین نیازهای روزمره روبهرو هستند.
