دیدبان حقوق بشر میگوید که طالبان از زمان به دست گرفتن اداره کشور در اگست ۲۰۲۱ میلادی به اینسو، با استفاده از «نظارت و سانسور و با مجازات کارکنان رسانهای به دلیل انتقادهای احتمالی» رسانههای افغانستان را نابود کردهاند.
در گزارش تازه این نهاد آمده که طالبان رسانههای خبری باقیمانده را تحت نظارت و سانسور قرار دادهاند و خبرنگاران و سایر کارکنان رسانهها را به دلیل هرگونه انتقاد احتمالی مجازات کردهاند.
از طرفی هم این نهاد تاکید میکند که خبرنگاران افغانستان در تبعید که از آزار و اذیت طالبان فرار کردهاند، اکنون با تهدیدهای فزایندهای برای بازگشت اجباری به افغانستان روبهرو هستند؛ جایی که از انتقام میترسند.
در این گزارش دیدبان حقوق بشر آمده است که با افزایش «سرکوب» رسانهها توسط طالبان، نیاز به رسانههای مستقل در افغانستان حتی بیشتر شده است. خبرنگاران نیز شرایط سخت افغانستان و هم چالشهای رو به رشدی را که با آن در تبعید زندگی میکنند، توصیف کردهاند.
دیدبان حقوق بشر میگوید که طالبان باید به «بازداشتهای خودسرانه، شکنجه و سایر بدرفتاریها» با خبرنگاران، محدودیتهای تبعیضآمیز علیه خبرنگاران زن و سانسور پایان دهند.
این نهاد همچنین از کشورهایی که خبرنگاران افغانستان در تبعید در آنها زندگی میکنند، خواسته است که باید به بازگشت اجباری خبرنگاران به افغانستان پایان دهند.
در این گزارش افزوده شده که آزادی رسانهها در سراسر افغانستان طی چهار سال گذشته تحت حاکمیت طالبان کاهش یافته است.
این نهاد به نقل از رسانههای خبری گفته است که استخبارات طالبان تمام محتوای رسانهها را رصد میکند و محتسبان امر به معروف طالبان، بر پایبندی کارکنان به قوانین پوشش و سایر مقررات تعیینشده تاکید میکنند.
دیدبان حقوق بشر میگوید که مقامهای محلی طالبان قوانین رسمی را «خودسرانه» اجرا میکنند که منجر به درجات مختلفی از سانسور در ولایتها میشود.
از طرفی هم این نهاد افزوده که محدودیتهای شدید طالبان بر زنان باعث کاهش شدید تعداد خبرنگاران زن در کشور شده است.
دیدبان حقوق بشر تاکید میکند که برای تهیه این گزارش، ۱۸ مصاحبه از راه دور با خبرنگاران در افغانستان و ۱۳ مصاحبه حضوری با خبرنگاران کشور مقیم در ترکیه و همچنین سازمانهای پناهجویان افغانستان انجام داده است.
این نهاد میافزاید که این مصاحبهها عمدتاً در اگست ۲۰۲۵ انجام شده است و خبرنگاران کشور شرایط سخت افغانستان و هم چالشهای رو به رشدی را که با آن دسته از افرادی که در تبعید در کشورهای اتحادیه اروپا، ترکیه و ایالات متحده زندگی میکنند، روبهرو هستند، توصیف کردهاند.
