کمیته بینالمللی نجات در گزارش تازهای گفته است افغانستان در میان کشورهایی قرار دارد که بیشترین آسیب را از کاهش کمکهای جهانی و نابرابری در تأمین مالی اقلیمی متحمل شدهاند.
این گزارش که پیش از برگزاری کنفرانس تغییرات اقلیمی ملل متحد منتشر شده، نشان میدهد کشورهای آسیبدیده از جنگ و بحرانهای اقلیمی از جمله افغانستان و یمن در حاشیه توجه نهادهای مالی بینالمللی قرار گرفتهاند.
به گفته کمیته بینالمللی نجات، ۱۷ کشور از جمله افغانستان که تنها ۱۱ درصد جمعیت جهان را در خود جای دادهاند، ۷۰ درصد از نیازهای بشردوستانه و بحرانهای غذایی را تشکیل میدهند، اما در سال ۲۰۲۲ فقط ۱۲ درصد از بودجه جهانی سازگاری با تغییرات اقلیمی را دریافت کردهاند.
در بخشی از گزارش آمده است: «افغانستان به دلیل ترکیب خشکسالیهای پیاپی، درگیریهای طولانیمدت و کاهش شدید کمکهای بینالمللی، با بحران چندجانبه انسانی و اقتصادی روبهرو است.»
کمیته بینالمللی نجات هشدار داده که کاهش پیشبینیشده کمکهای مالی میتواند باعث از دست رفتن بیش از ۱۰ درصد تولید ناخالص ملی افغانستان شود.
در این گزارش تأکید شده است که گرچه افغانستان از آسیبپذیرترین کشورها در برابر تغییرات اقلیمی است، اما تأمین مالی جهانی برای مقابله با این خطرها بهطور ناعادلانهای به کشورهای باثباتتر اختصاص یافته است.
به گفته کمیته بینالمللی نجات تنها دو درصد از منابع مالی جهانی سازگاری از بخش خصوصی تأمین میشود و تقریباً هیچکدام از این کمکها به کشورهایی مانند افغانستان نمیرسد.
کمیته بینالمللی نجات همچنین به اهمیت اقدامات پیشگیرانه در برابر بحرانهای اقلیمی اشاره کرده و گفته است که مدل «پیروی از پیشبینیها»ی این نهاد در افغانستان نتایج مؤثری داشته است.
بر اساس این گزارش، در زمان خشکسالی شدید، پیش از وخامت وضعیت، به ۲۸۰۰ خانواده در مناطق آسیبدیده کمک نقدی ارائه شده تا بتوانند از بحران غذایی جلوگیری کنند.
این سازمان تأکید کرده است که چنین برنامههایی میتواند از وقوع فاجعههای انسانی بزرگ جلوگیری کند، اما بودجه جهانی برای اقدامات پیشبینیشده هنوز کمتر از یک درصد کل کمکهای بشردوستانه است.
کمیته بینالمللی نجات با ابراز نگرانی از روند کنونی، از کشورهای اهداکننده و نهادهای مالی جهانی خواسته است در نشست اقلیمی ملل متحد تعهدات تازه و عادلانهای برای حمایت از کشورهای آسیبپذیر از جمله افغانستان بپذیرند.
کمیته بینالمللی نجات پیشنهاد کرده است که حداقل ۱۹ درصد بودجه جهانی سازگاری به کشورهای درگیر جنگ و بحران اختصاص یابد، و کمکها از شکل وام به کمکهای بلاعوض تبدیل شود تا کشورهایی مانند افغانستان زیر بار بدهی بیشتر نروند.
این نهاد بینالمللی همچنین خواستار سرمایهگذاری گسترده در سیستمهای هشدار زودهنگام، برنامههای تابآوری اقلیمی، و حمایت از سازمانهای جامعه مدنی و نهادهای تحت رهبری زنان در افغانستان شده است.
به گفته کمیته بینالمللی نجات، تنها ۱۴ درصد از بودجه سازگاری اقلیمی در کشورهای آسیبپذیر به سازمانهای محلی میرسد، در حالی که همین نهادها بیشترین دسترسی را به مردم در معرض خطر دارند.
کمیته بینالمللی نجات که در سال ۱۹۳۳ به ابتکار آلبرت انیشتین، ریاضیدان مشهور، تأسیس شد، اکنون در بیش از ۴۰ کشور جهان از جمله افغانستان فعالیت دارد و به بازماندگان جنگ، فقر و بحرانهای اقلیمی در زمینههای بهداشت، آموزش، امنیت غذایی و رفاه اقتصادی کمک میکند.
کمیته بینالمللی نجات تأکید کرده است که اگر جامعه جهانی نتواند نظام مالی اقلیمی را اصلاح کند، کشورهای درگیر جنگ مانند افغانستان بیش از پیش در برابر فاجعههای انسانی و اقلیمی بیدفاع خواهند ماند.
