شماری از زنان در ولایت غور میگویند، با قطع کمکهای خارجی، برخی پروژههای حمایت از مشاغل زنان نیز متوقف شدهاند.
زنانی که در گذشته از این هنر برایشان منبع درآمد ساخته بودند، اکنون میگویند که به دلیل نداشتن سرمایه نمیتوانند که کسبوکار شان را رونق دهند.
یک باشنده غور میگوید: «باور تان بیاید که از شدت ناداری و بیکاری ما خیلی خسته هستیم، خودم بسیار مریض هستم و نمیتوانم که خودم را درمان کنم، قالین بافی را ما یاد داریم اما به ما میسر نمیشود.»
برخی از این زنان که شغل قالین بافی را از اجداد خود به میراث بردهاند، میگویند، چندین سال میشود که به آنان زمینه بافندگی فراهم نشده و با قطع کمکهای خارجی، دیگر پشتیبانیها از کسبوکار زنان نیز متوقف شدهاند.
یک باشنده غور که نخواست نامش فاش شود میگوید: «قالین بافی برای ما میسر نشده و از قیمت قالین هم خبر نداریم، برفتیم پیش قالینبافان کار کردیم صد یا صد پنجا در روز به ما به دادند، ولی قالین را به گونه مکمل تا کنون نبافتیم.»
شماری از زنان هم که نانآور خانه اند، از وضعیت ناگوار اقتصادی میگویند.
مملکت، باشنده غور میگوید: «اولادهای من شامپو ندارند که سر شان را بشورند، لباس ندارند که به تنشان کنند، کفش ندارند که بپوشند، به همه معلوم است که ما هیچ نداریم.»
منابع در ولایت غور میگویند که پس از قطع کمکهای بشردوستانه ایالات متحده، همه کسبوکارهای کوچک زنان در این ولایت از پشتیبانی موسسات بازمانده اند.
