شماری از خطاطان و خوشنویسان در هرات میگویند که تابلوهای وارداتی صنعتی از کشورهای همسایه، روی کار آنان اثر منفی گذاشته است.
آنان که چندی پیش یک نمایشگاه اثرهای خطاطی و خوشنویسی را در هرات نیز برگزار کردهاند که میگویند با چالشهای اقتصادی جدی رو بهرو اند و باید از فعالیتهای هنری آنان حمایتهای فوری و همهجانبه صورت گیرد.

عبدالجلیل توانا، مسوول انجمن خطاطان هرات میگوید: «در هرات ما ۱۲ استاد داریم. که عضو شورای عالی انجمن اند. و اضافهتر از ۱۰۰ شاگرد داریم و سرگرم آموزش هستند.»
در دل چالشهای اقتصادی، خطاطان و خوشنویسان در هرات با هزینه شخصی این نمایشگاه را برگزار کرده بود.

فرامرز سروری، استاد خطاطی و برگزار کننده نمایشگاه افزود «مشکل عمده که همه هنرمندان، خطاط، نقاش دارند، مشکل اقتصادی است. ما پنج تا ششماه برای این نمایشگاه زحمت کشیدیم. کار کردیم، کاغذ و رنگ و همه چیز را از بودجه شخصی خود تنظیم کردیم. در آخر شاید یک تابلو هم به فروش نرسد. اگر (طالبان) توجه کند که در هر نمایشگاه که خطاطان و یا نقاشان برگزار میکنند، چند اثری از آنان خریداری کنند.»
در یکسو نبود حمایتهای همهجانبه و در سوی دیگر بازار گرم تابلوهای صنعتی وارداتی از چالشهای بنیادی خطاطان و خوشنویسان در هرات دانسته میشوند.

در همین حال شریف احمد نوری، خطاط گفت: «مشکلات اینست که تابلوهای کاپی که در شهر ما وارد میشود از کشورهای خارجی، متاسفانه مانع هنر اصلی هراتی است.»
شمسالدین نوری زاده، استاد خطاطی نیز میگوید: «کار صنعت با اثرهای دستی فرق دارد. کارهای که صنعتی است از کشورهای همسایه میآید. متاسفانه عدم معلومات که مردم دارند از کارهای نوشتاری دستی، تاثیر منفی بر سر کارهای اثرهای دستی دارند و هیچوقتی نمیتواند که کارهای صنعت ماشینی، جاگزین اثرهای دستی شوند.»
هرچند مسوولان محلی طالبان در هرات، ادعا دارند که برنامههای مشخصی برای پشتیبانی از خطاطان و خوشنویسان در هرات دارند.

حمیدالله غیاثی، آمر بخش فرهنگ و هنر، ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات زیر اداره طالبان مدعی است: « اداره اطلاعات و فرهنگ هرات و در مجموع ادارههای وزارت اطلاعات و فرهنگ کوشش شان بر اینست که از اهل هنر، خطاطان و خوشنویسان حمایت کنند.»
با اینهمه، بربنیاد گزارشهای نهادهای که در بخش هنر و فرهنگ کار میکنند، برگشت طالبان بهقدرت، فضا را برای همه هنرمندان در هر بخش، محدودتر ساخته است.
افزون بر این، محدودیتهای طالبان بر کارهای هنری و فرهنگی، هنرمندان را در یکسو با مشکل جدی اقتصادی رو بهرو ساخته و در سوی دیگر، برخی هنرمندان را حتا به ترک حرفه و ترک کشور ناگزیر ساخته است.
