برخی فروشندگان مواد خوراکی در ولایت زابل میگویند که کسبوکارشان کمرنگ شده و درآمد روزانهشان کاهش یافته است. در کنار آن، شماری از باشندگان این ولایت نیز با ابراز نگرانی از وضعیت اقتصادی، میگویند فرصتهای کاری بهشدت کاهش یافته و حتی زمینه کارهای فصلی مانند کشاورزی نیز بهسختی فراهم میشود.
عبدالحلیم، فروشنده مواد خوراکی در یکی از گوشههای گزارشی ولسوالی شاهجوی زابل در نزدیکی شاهراه کابل–قندهار، میگوید کسبوکارش به شدت افت کرده و دیگر نمیتواند نیازهای اولیه خانوادهاش را بهآسانی تأمین کند.
او میگوید: «کاروبار نیست، مردم پول ندارند و فروشات ما هم کم است، زندگی به همین سختی میگذرد.»
در کنار او، برخی دیگر از باشندگان زابل نیز تأکید دارند که یافتن شغل با دستمزد بسیار پایین بسیار دشوار شده است.
باران، باشنده زابل، میگوید: «کار نیست، هر روز به جاده میروم تا شاید کاری پیدا کنم، ولی حتی با پنجاه یا صد افغانی هم برای ما کار فراهم نمیشود.»
عبدالمالک، باشنده دیگر زابل نیز میافزاید: «گرسنه و تشنه هستیم، زمینه کارگری برای ما وجود ندارد، کشتوکار هم نداریم.»
وضعیت اقتصادی تنها به زابل محدود نمیشود؛ در دیگر بخشهای افغانستان نیز مردم با چالشهای مشابه مواجهاند. کاهش بیپیشینه فرصتهای شغلی و رکود گسترده در بازار، به نگرانیهای شهروندان دامن زده است.
این نگرانیها در حالی مطرح میشوند که در ماههای اخیر، کمکهای بشردوستانه بینالمللی نیز بهطور چشمگیری کاهش یافته و نهادهای امدادرسان بارها نسبت به آثار انسانی این کاهش هشدار دادهاند.
شهروندان میگویند در نبود فرصتهای کاری و کاهش کمکها، وضعیت اقتصادی بسیاری از خانوادهها در مسیر سقوط قرار گرفته و برای بهبود آن، نیاز فوری به حمایت و برنامهریزی جدی وجود دارد.
