برنامه اسکان بشر ملل متحد میگوید که تا سال ۲۰۶۰ میلادی، از هر دو شهروند افغانستان یک تن در شهرها زندگی خواهد کرد.
این نهاد در نوشتاری در اکس این روند را «تغییر سریع در مدت کوتاهی» عنوان کرده است.
در بیانیه این نهاد تاکید شده که باید این «فرصت» به نیروی برای توسعه پایدار، رشد اقتصادی و رفاه تبدیل شود.
برنامه اسکان بشر ملل متحد پیش از این گفت که روند شهرنشینی در افغانستان بهگونه بیسابقه در حال افزایش است، اما زیرساختهای شهری این کشور آمادگی لازم برای پاسخگویی به این رشد را ندارند.
این نهاد گفت که در سال ۱۹۵۰ میلادی تنها یک تن از هر ۲۰ شهروند افغانستان در مناطق شهری زندگی میکرد، این رقم در سال ۲۰۲۲ به یک تن از هر چهار تن افزایش یافت.
این نهاد در گزارش پیشین خود هشدار داد که نبود برنامهریزی مناسب شهری و مدیریت ناکارآمد سبب رشد سریع و بیرویه شهرکهای غیررسمی در سراسر افغانستان شده است و افزایش جمعیت شهری بدون مدیریت و زیربنای مناسب، میتواند چالشهای بزرگی چون کمبود مسکن، دسترسی محدود به خدمات، و گسترش فقر شهری را بههمراه داشته باشد.
