بنیاد ملاله اعلام کرده است که برای تقویت دسترسی دختران افغانستان به آموزش و مقابله با «آپارتاید جنسیتی» بیش از ۳.۲۶ میلیون دالر کمک اختصاص داده است.
این کمکها در حالی صورت میگیرد که دختران افغانستان برای چهارمین سال پیاپی از تحصیل در دوره متوسطه محروم شدهاند.
به گفته مسئولان بنیاد ملاله، این کمک مالی به ابتکارات تحت رهبری افغانها اختصاص مییابد تا برنامههای آموزشی جایگزین ایجاد شود، رهبران زن افغانستان حمایت شوند و تلاشهای حقوقی و سیاسی برای معرفی «آپارتاید جنسیتی» بهعنوان «جنایت علیه بشریت» تقویت گردد.
سحر حلیمزی، مدیر ارشد طرح افغانستان در صندوق ملاله، گفت: «ما در کنار دختران و زنانی ایستادهایم که از حذف شدن امتناع میکنند و از کلاسهای درس تا دادگاهها برای پایان دادن به آپارتاید جنسیتی مبارزه میکنند. این جنبش برای آزادی است و ما در هر گام با آنان همراه هستیم.»
بر اساس این طرح، شرکای جدید صندوق ملاله با آموزش آنلاین و حضوری، به بیش از ۱۰ هزار دختر در داخل افغانستان دسترسی به آموزش میدهند.
همزمان با این بنیاد ملاله در بیانیهای گفته است، تلاشهای حقوقی و بینالمللی برای پاسخگو نگه داشتن طالبان و جلب حمایت کشورها در به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی به عنوان نقض جدی حقوق بشر ادامه خواهد یافت.
این برنامه بخشی از استراتژی پنجساله صندوق ملاله است که طی آن ۵۰ میلیون دالر در سطح جهان برای حمایت از آموزش دختران تخصیص مییابد.
به گفته مسئولان این بنیاد، افغانستان بهعنوان کشوری که «بزرگترین نقض حق آموزش در جهان» در آن جریان دارد، یکی از محورهای اصلی این استراتژی است.
طبق این بیانیه فراهمسازی آموزش متوسطه برای ۱۰ هزار دختر از طریق کلاسهای آنلاین و زنده همراه با مهارتهای دیجیتالی و مدارک معتبر جهانی، حمایت از فعالان، کارشناسان حقوقی و جامعه مدنی برای تدوین چارچوب قانونی مقابله با «آپارتاید جنسیتی»، تلاش برای پاسخگویی قانونی عاملان نقض حقوق بشر و حمایت از مدافعان حقوق زنان افغانستان، هماهنگکننده تلاشها برای شناسایی و پایان «آپارتاید جنسیتی» در سطح بینالمللی، گسترش ظرفیت گزارشگری درباره وضعیت زنان و دختران افغانستان و مستندسازی موارد نقض حقوق آنان و سایر شرکا از جمله سازمانهای حقوق بشری، نهادهای دانشگاهی و شبکههای بینالمللی نیز در این برنامه همکاری دارند بخشی از برنامههای این بنیاد است.
بنیاد ملاله تأکید کرده است که هدف این کمکها، نه تنها جبران محرومیت تحصیلی دختران افغان، بلکه ایجاد یک جنبش پایدار برای عدالت و پایان دادن به «تبعیض جنسیتی» در سطح جهانی است.
